جایزه‌های دروغین و فریب مردم

1395/01/26 14:30

علی شاهسون

۱۶:۰۲ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

از رسانه ملی انتظار میره که برای تأمین مخارج و هزینه های سازمانی تسلیم هر سیاست و برنامه ای نشه ، یکروز میان شبانه روز از کرم و صابون خاصی تبلیغ میکنن با قیمت های سرسام آور یک روز شاهد لغو مجوز تولید محصول از نهادهای مربوطه هستیم ، این وسط مردم هستند که آسیب دیدن و دستشون به جایی نمیرسه ، تولید کننده محصولات اگر کیفیت و قیمت محصولاتش مناسب باشه نیازی به جایزه و قرعه کشی نداره ، اختصاص رسانه ملی برای این جور بازرگانی ها کاملا ناصحیح هستش ، امیدواریم مسئولین راهکارهای مناسب تری برای تأمین بودجه سازمان صدا و سیما در پیش بگیرن و در عین حال رشد اقتصادی جامعه رو هم مدنظر قرار بدن .

علی

۱۶:۲۲ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

سازمان حمایت از مصرف کنندگان نیز در این زمینه خیلی کم رنگ هستند ، انگار اصلا چیزی که برایشان اهمیت نداره مصرف کننده هستش ، به هر قیمتی که شده بدون کوچکترین کنترل و نظارت با افزایش لحظه ای و مدام قیمت کالاها موافقت میکنن ، اما قدرت خرید مصرف کننده رو اصلا در نظر نمیگیرن ، این موضوع در حالی هستش که کالای مورد نظر هم هیچگونه تغییر کمی و کیفی در خودش ایجاد نکرده و تازه جایگاه تبلیغاتی ویژه ای هم در رسانه ملی پیدا میکنه . خواهش میکنم از مسئولین این رسانه ملی که از اینگونه تبلیغات رسانه ای برای کسب درآمد خودداری کنند ، کالای خوب نیازی به تبلیغ نداره

۱۸:۴۸ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

ببینید من چهار ساله تلویزیون نگاه نمیکنم راحت

ایران

۱۹:۳۴ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

رسانه میلی.

جایزه‌های دروغین و فریب مردم

هنوز شوکی
که سال گذشته به اقتصاد کشور وارد شد، مردم را می‌لرزاند.هنوز مردم
نمی‌دانند که وضعیت کالاهای اساسی چگونه است نه به قیمت ثابت آن اطمینانی
دارند و نه به این‌که مواد خوراکی مورد نیازشان به وفور پیدا شود و آنها
نگران این نباشند که مثلا روغن، برنج، کره و … را باید از ترس گرانی و یا
کمبود انبار کنند یا نه؟

هنوز هم زمزمه‌هایی به گوش می‌رسد که
لبنیات در حال گران شدن است و کره یک روز در بازار هست و یک روز نیست.هنوز
مردم هر چند برنج‌های هندی را از سرناچاری می‌خورند اما با هر قاشقی که به
دهان می‌برند به این فکر می‌کنند که چه میزان سم آرسنیک وارد بدنشان شده
است!

هنوز دولت نتوانسته بازار کالاهای اساسی را از التهاب خارج
کند و مردم هنوز برای چند کیلو برنج و چند بطری روغن که در سبد کالا
گنجانده شده به جان هم می‌افتند و در صف به دست آوردن آن جان خود را از دست
می‌دهند.هنوز حرف از کوپن کارگری است.همه این‌ها نشان می‌دهد که دولت
نتوانسته به مردم اطمینان دهد که نان،‌برنج، روغن و… از سفره آنها حذف
نخواهد شد و سفره آنها که در یکی، دو سال گذشته کوچکتر شده است، از اینی که
هست جمع و جورتر نمی‌شود و آنها نباید نگران گرسنه ماندن باشند.

هنوز
مردم بابت کالاهای اساسی نگران هستند.هنوز نمی‌دانند کره در بازار هست و
یا آنها می‌توانند با قیمتی که شرکت‌های تولید کننده روی آنها درج می‌کنند،
کره بخرند یا نه! اما برخی از کارخانه‌های تولید کننده تبلیغات گسترده‌ای
راه انداخته‌اند که مثلا برای خریداران فلان مارک کره میلیون‌ها تومان و
صدها سکه طلا در نظر گرفته است.

در این تبلیغات به مردم وعده داده
می‌شود که در صورت برنده شدن جوایز خود را دربافت می‌کنند و یکی از صدها
خوشبخت می‌شوند! اما واقعیت این است که اگر این کارخانه‌های تولید کننده و
توزیع کننده مواد غذایی از جمله برنج، کره، چای و … به مشتری بیشتر نیاز
دارند بهترین روش و آزموده‌ترین کار این است که قیمت‌ها را پایین بیاورند
تا قدرت خرید مردم بیشتر شود.وقتی مردم کالایی را بیشتر بخرند مسلما سود
تولید کننده هم بیشتر می‌شود.

اکنون سوال این‌جاست که اگر
کارخانه‌های تولیدی مواد غذایی حاضرند میلیون‌ها تومان به خریداران جایزه
بدهند چرا قیمت کالاهای خود را کاهش نمی‌دهند تا غیرمستقم به مردم جایزه
دهند،‌سفره آنها را پرتر کنند و خود هم به سود برسند!

به اصطلاح کلک
مرغابی از همین‌جا مشخص است! جایزه‌ای در کار نیست.هیچ کدام از این
کارخانه‌ها به مردم جایزه نمی‌دهند فقط آنها را فریب می‌دهند تا کالاهای
گران آنها را خریداری کنند.

در کشور ما هیچ نظارتی بر جایزه‌هایی که
شرکت‌های اقتصادی تعیین می‌کنند، نیست.آنها به راحتی سر مردم کلاه
می‌گذارند اما آب هم از آب تکان نمی‌خورد.چون صاحبان این کارخانه‌ها مطمئن
هستند که هیچ نهاد دولتی یقه آنها را نخواهد گرفت که چرا جایزه‌ای را که
وعده داده بودی، را ندادی!

تلویزیون به صورت رسمی آنتن خود را به
بعضی شرکتها فروخته است.آنها در تبلیغات تلویزیونی وعده می‌دهند که برندگان
معرفی می‌کنند.اما همین کالاها را در بازار به قیمت سرسام آوری به فروش
می‌رسانند.در چنین شرایطی آدم نمی‌داند باید قسم این‌ها را باور کند یا دم
خروس را !

اگر دولت با این‌همه ارگان و نهاد نظارتی و بازوی حمایتی
که دارد،این جوایز را هم رصد کند و به اصطلاح ته آن را دربیاورد آن وقت
مشخص می‌شود که صاحبان کارخانه‌های بزرگ، آنهایی که نان و آب مردم به دست
آنها وابسته است،‌چه کلاه بزرگی به سر مردم می‌گذارند و این مردم
ساده‌اندیش را چگونه فریب می‌دهند تا هم کالاهای خود را گران بفروشند و هم
میزان فروش خود را بالا ببرند.

پارسینه – الهام رشیدی

نظرات بینندگان

انتشار یافته: ۱۰

در انتظار بررسی: ۰

غیر قابل انتشار: ۲

هان

۰۴:۴۵ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

پاسخ

نهادش هست که یکیش سازمان بازرسی هستش ولی اهمیت نمیدن ، مردم فریب تبلیغات این کلاهبرداران رو نخورید ، به تلوزیون میلی اعتماد نکنید

ناشناس

۰۵:۲۸ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

میخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت

میخواری و مستی ره و رسم دگری داشت

همشهری

۰۶:۵۶ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

خوب بگذارید به حساب مش عزت ! او که رسانه میلی را هر طور دوست داشت می چرخونه ! بابا پول مهمه دیگه ملت از نظر او ارزشی نداره !

بی نام

۰۹:۰۸ – ۱۳۹۲/۱۲/۰۷

آقایان و خانمهای محترم بنده به سهم خودم هر چیزی که گران میشود نمی خرم و درستش هم همینه مگر نان و آب را که مجبورم بخرم بقیه را اهمیت نمی دهم اگر حرص و طمع را کنار بگذاریم و کمی از عقلمان استفاده کنیم می فهمیم که این وعده های جایزه بزرگ در تبلیغات دروغ است و اگر هم راست باشد آنقدر حیله گرانه است که از جیب خودمان به خودمان جایزه می دهند یعنی ما به طمع جایزه بردن آینقدر جنس تبلیغ شده را خریداری می کنیم و سود به جیب فروشنده میدهیم که حالا مثلا قراره یک نفر فلان جایزه را ببره بابا عقل هم خوب چیزیه .