آخوند خوب ، آخوند سراپا حماقت است!
آخوند خوب ، آخوند سراپا حماقت است!
به زعم بعض افراد، روحانیت زمانی قابل احترام و تکریم بود که حماقت از سراپای وجودش ببارد و الّاعالم سیّاس و روحانی کاردان و زیرک، حتما کاسه ای زیر نیم کاسه داشت!
امام خمینی(ره) بنیانگذار کبیر جمهوری
اسلامی ایران در منشور تاریخی روحانیت ضمن بیان اینکه از دیدگاه متحجران و
خشکه مقدس ها؛”آخوند خوب، اخوند سراپا حماقت است” تاکید فرمودند: یکی از
مسائلی که باید ترسیم شود، همین قضیه است که چگونه در دوران وانفسای نفوذ
مقدسین نافهم و ساده لوحان بیسواد، عده ای کمر همت بسته اند و برای نجات
اسلام و حوزه و روحانیت از جان و آبرو سرمایه گذاشته اند.
ه گزارش پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی ؛ گزیده بیانات تاریخی امام (ره) بدین شرح است :
در دوران مبارزه اوضاع مثل امروز نبود، هر کس صد در صد معتقد به مبارزه
نبود زیر فشارها و تهدیدهای مقدس نماها از میدان به در می رفت؛ ترویج تفکر
«شاه سایه خداست» و یا با گوشت و پوست نمی توان در مقابل توپ و تانک
ایستاد و اینکه ما مکلف به جهاد و مبارزه نیستیم و یا جواب خون مقتولین را
چه کسی می دهد و از همه شکننده تر، شعار گمراه کننده حکومت قبل از ظهور
امام زمان- علیه السلام- باطل است و هزاران «إن قُلت» دیگر، مشکلات بزرگ و
جانفرسایی بودند که نمی شد با نصیحت و مبارزه منفی و تبلیغات جلوی آنها را
گرفت؛ تنها راه حل، مبارزه و ایثار خون بود که خداوند وسیله اش را آماده
نمود
«ولایتی» های دیروز که در سکوت و تحجر خود آبروی اسلام و مسلمین را
ریخته اند و در عمل پشت پیامبر(ص) و اهل بیت عصمت و طهارت (ع) را شکسته
اند و عنوان ولایت برایشان جز تکسب و تعیش نبوده است، امروز خود را بانی و
وارث ولایت نموده و حسرت ولایت دوران شاه را می خورند!
ما از همه روحانیون دفاع نمی کنیم، چرا که روحانیون وابسته و مقدس نما و
تحجرگرا هم کم نبودند و نیستند. در حوزه های علمیه هستند افرادی که علیه
انقلاب و اسلام ناب محمدی فعالیت دارند. امروز عده ای با ژست مقدس مآبی
چنان تیشه به ریشه دین و انقلاب و نظام می زنند که گویی وظیفه ای غیر از
این ندارند! خطر تحجرگرایان و مقدس نمایان احمق در حوزه های علمیه کم
نیست.
به زعم بعض افراد، روحانیت زمانی قابل احترام و تکریم بود که حماقت از
سراپای وجودش ببارد و الّا عالم سیّاس و روحانی کاردان و زیرک، حتما کاسه
ای زیر نیم کاسه داشت!. این از مسائل رایج حوزه ها بود که هر کس کج راه می
رفت متدین تر بود. یاد گرفتن زبان خارجی، کفر و فلسفه و عرفان، گناه و
شرک بشمار می رفت. در مدرسه فیضیه فرزند خردسالم، مرحوم مصطفی از کوزه ای
آب نوشید، کوزه را آب کشیدند، چرا که من فلسفه می گفتم. تردیدی ندارم اگر
همین روند ادامه می یافت، وضع روحانیت و حوزه ها، وضع کلیساهای قرون
وسطی می شد.
دیروز مقدس نماهای بیشعور می گفتند دین از سیاست جداست و مبارزه با
شاه حرام است، امروز می گویند مسئولین نظام کمونیست شده اند! تا دیروز
مشروب فروشی و فساد و فحشا و فسق و حکومت ظالمان برای ظهور امام زمان-
ارواحنا فداه- را مفید و راهگشا می دانستند، امروز از اینکه در گوشهای
خلاف شرعی که هرگز خواست مسئولین نیست رخ می دهد، فریاد «وا اسلاما» سر می
دهند!.
روحانی نماهایی که قبل از انقلاب دین را از سیاست جدا می دانستند و سر
به آستانه دربار می ساییدند یکمرتبه متدین شده و به روحانیون عزیز و
شریفی که برای اسلام آن همه زجر و آوارگی و زندان و تبعید کشیدند تهمت ها
می زنند.طلاب جوان باید بدانند که پرونده تفکر این گروه همچنان باز است و
شیوه مقدس مآبی و دین فروشی عوض شده است شکست خوردگان دیروز، سیاست بازان
امروز شده اند.
