تلاش هاشمی‌رفسنجانی برای تکرار هاشمی دهه 60 و سردار سازندگی دهه 70
تلاش هاشمی‌رفسنجانی برای تکرار هاشمی دهه 60 و سردار سازندگی دهه 70
آیت‌الله این روزها بیش از بپش به دنبال بازگشت به روزهایی است که او را مرد پنهان سیاست و به عبارت بهتر مردم دوم ایران می‌خوانند. هاشمی از زمان پیروزی انقلاب در کنار حضرات آیات خامنه‌ای، بهشتی، مطهری و موسوی اردبیلی…
آیت‌الله این روزها بیش از بپش به دنبال بازگشت به روزهایی است که او را مرد پنهان سیاست و به عبارت بهتر مردم دوم ایران می‌خوانند. هاشمی از زمان پیروزی انقلاب در کنار حضرات آیات خامنه‌ای، بهشتی، مطهری و موسوی اردبیلی نقش تاثیرگذاری در روند نهادسازی در جمهوری اسلامی بازی کرده است.
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، که از همان روزهای قبل از انقلاب نقش مدیریتی نیروهای انقلابی را بازی می‌کرد بعد از پیروزی انقلاب نیز راهی خانه ملت شد و آنجا هم با رای نمایندگان مردم بر صندلی ریاست قوه مقننه تکیه زد. هاشمی بعد از تکیه زدن بر صندلی ریاست پارلمان، سعی کرد نقش تنظیم کننده نهادهای ایران را بازی کند تا به مرد متفاوت سیاست ایران تبدیل شود.
هاشمی رفسنجانی که اولین سیاست مدار جمهوری اسلامی بود که خاطرات خود را به نگارش درآورد، در این خاطرات بارها و بارها به نقش خود در حل اختلافات کشور تاکید کرده است. تلاش برای حل اختلاف‌های رئیس جمهور و نخست وزیر، سپاه و ارتش، نمایندگان مجلس و ائمه جمعه و… از نمونه فعالیت‌های سیاسی هاشمی به روایت خودش در 9 کتاب خاطراتی است که وی از سال 60 تا 69 منتشر شده است.
امیرکبیر و سردار سازندگی
دهه 70 نیز برای هاشمی سال‌های استثایی بود و او که حال دیگر قبای رئیس جمهوری ایران را به تن کرده بود، درسال‌های پس از جنگ به دنبال بازسازی ایران و بهبود چهره کشور در عرصه سیاست بین الملل بود. آیت‌الله که علاقه ویژه‌ای به امیرکبیر صدراعظم دوران ناصرالدین شاه دارد، سعی کرد در دوران ریاست جمهوری خود نقش او را در ایران پس از جنگ بازی کند و نام خود را به عنوان سردار سازندگی ایران جاودانه کند. هاشمی در این سال‌ها کمی از آن ویژگی فراجناحی خود خارج شد و سعی کرد به بهانه حل مشکلات کشور، گاهی به سمت چپ تمایل پیدا کند و مقدرای به سمت راست بچرخد که سبب ایجاد دلخوری میان جناح‌های سیاسی موجود آن زمان از هاشمی شده بود.
دهه 80، برای هاشمی دهه‌ای متفاوت از سال‌هایی بود که او مرد سیاست ایران بود، هاشمی در دهه هشتاد فضای جدیدی را تجربه کرد، فضای تخریب، هجمه و تهمت روزی از دوستان اصلاح طلبش و روزی از دوستان اصولگرا و دگر روز توسط استاندارش در اردبیل.
روی کارآمدن اصلاح طلبان، با رئیس جمهوری سید محمد خاتمی، سرآغاز حمله به هاشمی رفسنجانی بود. تندروهای اصلاحات که در چهارسال دوم ریاست جمهوری هاشمی گوشه نشین شده بودند بعد از به قدرت رسیدن کمر به تخریب هاشمی بستند و وی را در مقالات و کتاب‌های خود متهم به فساد کردند و در نهایت به قلم اکبر گنجی در کتاب «عالیجناب سرخپوش» شدیدترین تهمت‌ها را متوجه هاشمی کردند.
هاشمی که بعد از پایان دوران ریاست جمهوری خود، بازهم سودای حضور در پارلمان را کرده بود با توجه به این حملات و تاثیر این سخنان بر مردم، به عنوان نفر سی‌ام از شهر تهران راهی مجلس ششم شد و بعد از آن هم از نمایندگی مردم استعفا داد تا بیش از این در زیر تیغ تهمت قرار نگیرد. دوران ریاست جمهوری خاتمی رو به پایان بود و هاشمی با توجه به شرایط کشور و رجل سیاسی که خود را آماده حضور در انتخابات می‌کردند راهی وزارت کشور شد تا در انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کند تا باردیگر به عنوان رئیس جمهور ایران به مردم جهان معرفی شود.
احمدی نژاد جانشین اصلاح طلبان در تخریب هاشمی
هاشمی که تا قبل از این مورد هجوم اصلاح طلبان قرار می‌گرفت در انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم به ویژه در دوره دوم و در رقابت با محمود احمدی نژاد شهردار تهران، مورد حمایت کامل اصلاح طلبان قرار گرفت و آنان، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را بهترین گزینه برای جانشینی سید محمد خاتمی می‌دانستند. رقابت هاشمی به استاندار خود با وجود تمام حمایت‌ها به سود احمدی نژاد به پایان رسید و شهردار سابق تهران و رئیس جمهور ایران هم در قوه مجریه جانشین اصلاح طلبان شد و هم در تخریب هاشمی.
احمدی نژاد که با نردبان انتقاد از هاشمی توانسته بود رای مردم را به خود اختصاص دهد، در سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و جلسات دولت از عده‌ای که برای دولت کارشکنی می‌کنند نام می‌برد و آدرس‌ها او مردم را به سمت مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس آن راهنمایی می‌کرد. احمدی نژاد این انتقادها را در جریان رقابت‌های انتخابات سال 88 و در جریان مناظره با میرحسین موسوی علنی کرد و هاشمی را به عنوان دشمن درجه یک دولت خود معرفی کرد.
سال‌های ریاست جمهوری احمدی نژاد برای هاشمی، سخت ترین سال‌های زندگی او بعد از روزهای ابتدایی انقلاب و ترور یارانش بود. اما آغاز دهه 90 برای هاشمی فضای دیگری را به وجود آورد و هاشمی بازهم به فضای سیاسی کشور بازگشت. پیروزی حسن روحانی یار دیرین هاشمی چه در دوران مجلس، چه در دوران ریاست جمهوری و چه در دوران مجمع تشخیص، در انتخابات ریاست جمهوری باعث فعالیت دو چندان هاشمی در عرصه سیاسی کشور شد.
هاشمی که خود از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شده بود تمام توان خود را در حمایت از روحانی به کار گرفت تا دوست قدیمیش راهی خیابان پاستور شود.
شبیه تر از همیشه به هاشمی دهه 60
دوران ریاست جمهوری روحانی، گویی فضای جدیدی پیش روی هاشمی باز کرد و او پی در پی در دیدارهای خود با اقشار مختلف مردم و تشکل‌های سیاسی و اجتماعی به تقویت دولت جدید تاکید و از دولت قبل انتقاد می‌کرد. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام به اندازه هشت سال سکوت خود با مردم سخن داشت و در هر دیدار خود سخنان جدیدی به میان می‌آورد و انتقادات جدیدی از شرایط کشور در زمان احمدی نژاد به میان می‌آورد.
هاشمی بعد از مدت‌ها به سفر استانی رفت و با مردم استان کرمانشاه دیدار کرد تا نشاط سیاسی وی بیش از بیش برای دیگران نمایان شود. در همین ارتباط تیمور علی عسگری از روحانیون نزدیک به هاشمی خبر از آغاز سفرهای استانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام داد و گفت:«آقای هاشمی پیشنهاد کرده‌ایم که روند سفرهایشان را به دیگر استان‌ها ادامه دهند؛ البته هنوز مقصد بعدی مشخص نیست اما با توجه به استقبال مردمی از سفرهای ایشان امیدواریم که این روند ادامه یابد.»
رئیس جمهور پیشین ایران، که در سال‌های رئیس جمهور احمدی نژاد دیدارهای خارجی خود را تعطیل کرده بود، این روزها بازهم میزبان میهمانان خارجی خود است و در آخرین دیدار خود با نمایندگان پارلمان اروپا دیدار کرد، تا در کنار فعالیت‌های داخلی خود نشان دهد تا در عرصه سیاست خارجی نیز فعال است.
هاشمی بیش از هر زمان دیگری به دنبال احیای خود است و بیش از هر زمان دیگری به هاشمی دهه 60 نزدیک است، هاشمی که دوست دارد مرد در صحنه سیاست ایران باشد، هاشمی که همه او را مرد دوم ایران می‌دانند. /مصطفی داننده
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۱
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
|
۰۹:۲۳ – ۱۳۹۲/۰۸/۰۲
0
1
پاسخ
خدمتگذاران به نظام مقدس جمهوری اسلامی موفق وسربلند باشند.
