اضطراب از آینده وضعیت آب و هوای جهان پیش روی زوجهای جوان

آنها به سختی در آن مبارزه تنها هستند. طبق نظرسنجی ۲۰۲۰ منتشر شده در ژورنال تغییرات اقلیمی، تقریبا ۶۰ درصد آمریکاییهای بین ۲۷ تا ۴۵ سال در مورد ردپای کربن ناشی از آوردن کودک به جهان نگران هستند. همین نظرسنجی نشان داد که بیش از ۹۶ درصد گفتند که نگران سلامتی یک کودک در دنیایی هستند که در شرایط آب و هوایی تغییر کرده است.
سلام نو-فاطمه عربزاده: Millennials و Gen Z در سیارهای متفاوت با انتخابهای سختتری نسبت به والدین خود بزرگ شدهاند. پذیرش آن اولین قدم برای جلوگیری از ناامیدی است.
کیتی سیلینسکی و آرون رگونبرگ خود را نوزادان تغییرات آب و هوایی میدانند. آنها در حالی به بلوغ رسیدهاند که جهان برای اولین بار از تأثیر فاجعه بار مردم بر محیط زیست آگاه شد.
قبل از ازدواج در سال ۲۰۱۷، این زوج نزدیک به یک دهه با این معضل اخلاقی دست و پنجه نرم کردند که آیا انسان دیگری را به سیارهای شلوغ میآورند یا خیر. کیتی برای پرورش یک متحد آب و هوایی، کسی که برای یک سیاره سالم بجنگد، بحث کرد، اما آرون از آیندهای که فرزندشان با آن روبرو خواهد شد، میترسید.
آرون می گوید: «ما در حال خروج از شرایط اقلیمی پایداری هستیم که کل توسعه تمدن بشری را در بر گرفته است. این یک فاجعه کاملا منحصربهفرد در طول عمر گونههای ماست، بر خلاف فاجعهای که در گذشته با آن دست و پنجه نرم میکردیم.»
آنها به سختی در آن مبارزه تنها هستند. طبق نظرسنجی ۲۰۲۰ منتشر شده در ژورنال تغییرات اقلیمی، تقریبا ۶۰ درصد آمریکاییهای بین ۲۷ تا ۴۵ سال در مورد ردپای کربن ناشی از آوردن کودک به جهان نگران هستند. همین نظرسنجی نشان داد که بیش از ۹۶ درصد گفتند که نگران سلامتی یک کودک در دنیایی هستند که در شرایط آب و هوایی تغییر کرده است.
اضطراب آب و هوا بسیار گسترده است!
بچهدار شدن تنها یکی از مجموعهای از تصمیمات تعیینکننده زندگی است که آینده متولدین دهههای اخیر را شکل میدهد، به گونهای که والدین و پدربزرگها و مادربزرگهایشان هرگز تصور نمیکردند. آیا با توجه به خشکسالی طولانی و کاهش ذخایر آب زیرزمینی، کشاورزی بازسازی میشود؟
این انتخابهای آزاردهنده، همراه با نگرانی فزاینده در مورد چگونگی وضعیت زمین با گرم شدن زمین، باعث ایجاد شکاف بزرگتری بین جوانانی شده است که آینده خود را از دریچه اختلالات شدید آبوهوایی پیش رو میبینند و نسلهای قدیمیتر که زنده نمیمانند. تعداد نوزادان تغییرات آب و هوایی به زودی از کسانی که قبل از شروع بحران بزرگ شدهاند بیشتر خواهند شد. نظرسنجیها نشان میدهد که جوانان بسیار نگرانتر از بزرگترهای خود هستند، با این حال پیشبینی اینکه آیا این جمعیت به سرعت در حال گسترش میتواند جهان را وادار کند تا به موقع برای مهار انتشار گازهای گلخانهای قاطعانه عمل کند، دشوار است.
راسل بهر، ۱۷ ساله، این تفکر را منعکس میکند. او دیگر به رهبران جهان برای پاسخگویی به موقع اعتماد ندارد.
او میگوید: «از معلمان و دیگران میشنوم: «نسل من این را خراب کرد و اکنون این وظیفه نسل شماست که آن را درست کند». این او را آزار میدهد، زیرا فکر میکند تا زمانی که خیلی دیر نشده باشد، جوانان در موقعیتهای قدرت برای تغییر اوضاع قرار نخواهند داشت.
در تلاش برای دلجویی از او، مادر بهر، دانیل آسروتاس، به او گفت که هر نسلی با چالشهای خاص خود روبرو بوده است. جنگها و دوران سخت در طول تاریخ آمریکا به طور منظم رخ داده است. او در کودکی خطر حمله هستهای احتمالی را تجربه کرد.
اما راسل یک تفاوت اساسی بین آن زمان و اکنون می بیند. او میگوید: «در طول جنگ سرد، مردم باید برای بدتر کردن اوضاع اقدام میکردند، کسی باید حمله میکرد. اما امروزه، این انفعال ماست که مشکل دارد.»
بهر از خوردن گوشت دست کشید زیرا گاو گاز گلخانهای قوی متان تولید میکند. او به طور فزایندهای از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده میکند. او همچنین در تظاهرات گاه به گاه آب و هوا یا اعتصاب مدرسه شرکت میکند.
او می گوید: «همیشه دوست داشتم تاریخ بخوانم و معلم شوم. اما من فکر میکنم که در آینده چه چیزی میتوانم به آن بچهها در مورد آنچه که اکنون در جریان است و چرا کاری انجام ندادیم، بگویم؟



