تولد حضرت فاطمه (س) و روز زن

فرهنگ و هنر: تولد حضرت زهرا روز بیستم ماه جمادی الثانی می باشد که به دلیل ویژگی و مقام ایشان به عنوان همسر و مادری نمونه این روز، روز مادر نامگذاری شده است.

بیستم ماه جمادی الثانی مصادف با سالروز تولد حضرت فاطمه زهرا(س) است که به یُمن زادروز بانوی نمونه ی اسلام، این روز مبارک را روز مادر نامیده اند. حضرت فاطمه(س) اسوه و الگویی کامل در فضیلت و کمال است. ایشان تنها مسلمانی هستند که پدر بزرگوارشان پیامبر خدا، همسرشان یکی از امامان معصوم و خود نیز از معصومین بودند. بانویی که در دامان حضرت خدیجه(س) اولین بانوی مسلمان و همسر پیامبر اکرم(ص) و در کانون نخستین خانواده اسلامی با نغمه های آسمانی و تسبیح قدسیان متولد شد.

خداوند به حضرت زهرا(س) لقب کوثر را عطا کرد زیرا ، ایشان سرچشمه تمام خوبی های جهان است. درباره سال تولد حضرت زهرا(س) اختلاف نظر وجود دارد و آن را بین ۵ سال پیش از آغاز بعثت یا ۲ سال و برخی ۵ سال پس از بعثت پیامبر اکرم(ص)می دانند.

چرا روز تولد حضرت فاطمه(س) را روز مادر نامیده اند؟

حضرت فاطمه(س) نمونه ای بارز از بهترین مادر و از باب زن و همسری، بهترین بانو بودند. زندگی و سیره حضرت زهرا ( س) به قدری آموزنده و جذاب است که هر زن آزاده ای در جهان او را همچون قدیسه ای تحسین کرده و الگوی خود قرار می دهد.

بعد از فوت حضرت خدیجه(س)، حضرت فاطمه(س) در جنگ ها مونس پیامبر بود و در غم هایی که در سختی ها، گرفتاری ها و مشکلات بر تن پیامبر (ص) می نشست، همدم و یاور پیامبر می شدند.

حضرت فاطمه(س) همیشه یار و همدم پدر خود بود و در تمام مصائب و مشکلات مرهم دردهای ایشان می شدند. پیامبر گرامی اسلام ( ص) به حضرت فاطمه(س) لقب ام ابیها به معنای یعنی مادر پدر را به او داده است، یعنی زنی که برای پدرش همچون مادر بوده است.

جایگاه حضرت زهرا (س) نزد پیامبر(ص)

حضرت زهرا (س) را نزد پیامبر احترامی عظیم بود بسی فراتر از احترام پدری به دخترش و این بگونه‏ ای بود که حیرت دیگران را بر می‏ انگیخت پیامبر(ص) با آن همه شأن و عظمت دست دخترش را می‏ بوسید.

از عایشه نقل کرده اند که:«فاطمه (س) هر گاه بر رسول خدا (ص) وارد می شد برای او از جای خود بر می خاست و سر فاطمه را می بوسید و او را در جای خود می نشاند و هرگاه پیامبر نزد فاطمه می رفت تا فاطمه را ملاقات کند با یکدیگر روبوسی می کردند و با هم می نشستند.»(بحار، ج ۴۳، ص ۴۰ ـ مناقب شهر آشوب، ج ۳، ص ۱۱۳)

پیامبر اکرم(ص) در شأن توصف حضرت فاطمه (س) و در انتساب او بخود، کلمات والا و عجیب بکار می‏ برد. لقب سیدة نساء العالمین (بزرگ بانوی زنان جهان) که پیامبر اکرم (ص) آن حضرت را چنین خوانده است. ( امالی شیخ صدوق، ص ۲۴۵، حدیث ۱۲)

پیامبر اکرم(ص) گاهی نیز حضرت فاطمه (س) را پاره تن من، یک شاخه گل(ریحانه) و گاه، عزیزترین مردم در نزد خود مورد خطاب قرار می داد.

پیامبر(ص) در پاسخ به سؤال فاطمه (س) و همسرش که کدام محبوبتر و عزیزتر است، فرمود:

فاطمة احبُّ الیَّ منک و انت یا علیُّ اعزّ علیّ منها. فاطمه (س) از تو نزد من محبوبتر است و تو ای علی از فاطمه (س) نزد من عزیزتر هستی. (منتخب کنزالعمال،ج۱۳، ص۹۳؛ الجامع الصغیر، ج۱، ص۳۷، حدیث ۲۰۳)

پیامبر اکرم(ص) درباره حضرت زهرا(س) می فرماید:

«هر کس فاطمه را بیازارد مرا آزرده است، چنان که خدای تعالی می فرماید:[همانا آن کسانی که خدا و رسول او را بیازارند،خدا آنان را در دنیا و آخرت لعنت کرده و از رحمت خود دور فرموده است]».(سوره احزاب، آیه ۵۷؛ سوره نسا، آیه ۶۹؛ تفسیر قمی، صص ۱۷۰ و ۱۷۱)

همچنین می فرماید:سرور زنان بهشت فاطمه است. (کنزالعمال، ج۱۳، ص۹۴)