بهداشت و سلامتعلم و فناوری
خودزشتانگاری؛ رنج درونی از ظاهری خیالی

در دنیای تصویرمحور امروز، گرفتار شدن در چنگال خودزشتانگاری، رنج عمیقی را به همراه دارد.
به گزارش سلام نو آنطور که ایسنا نوشته است این اختلال روانی، فرد را در زندان نقصهای خیالی ظاهر خود اسیر میکند و عزت نفس و شادی او را به تاراج میبرد.
نشانههای خودزشتانگاری
- نگرانی دائمی درباره نقصهای ظاهری: فرد مبتلا به خودزشتانگاری دائماً در حال نگرانی و اضطراب درباره نقصهای ظاهری خود است. این نقصها میتوانند واقعی یا خیالی باشند، اما برای فرد بسیار بزرگ و مهم جلوه میکنند.
- مقایسه مداوم خود با دیگران: فرد مبتلا به خودزشتانگاری به طور مداوم خود را با دیگران مقایسه میکند و احساس میکند که از آنها زشتتر و بیارزشتر است.
- انتقاد شدید از ظاهر خود: فرد مبتلا به خودزشتانگاری به طور مداوم از ظاهر خود انتقاد میکند و هیچگاه از آن راضی نیست.
- تلاش برای پنهان کردن نقصهای خیالی: فرد مبتلا به خودزشتانگاری تلاش میکند تا نقصهای خیالی خود را با استفاده از لباس، آرایش مو، کلاه و یا سایر روشها پنهان کند.
- اجتناب از موقعیتهای اجتماعی: فرد مبتلا به خودزشتانگاری به دلیل ترس از قضاوت دیگران، از موقعیتهای اجتماعی اجتناب میکند.
- افسردگی، اضطراب و عزت نفس پایین: خودزشتانگاری میتواند منجر به افسردگی، اضطراب و عزت نفس پایین شود.
رفتارهای خودزشتانگاران
- پنهان کردن قسمتی از بدن با لباس، آرایش مو یا کلاه: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است برای پنهان کردن نقصهای خیالی خود، از لباسهای گشاد، آرایش موی زیاد یا کلاه استفاده کند.
- عملهای زیبایی مکرر: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است برای رهایی از نقصهای خیالی خود، به طور مکرر عملهای زیبایی انجام دهد.
- نگاه مداوم در آینه یا دوری از آن: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است به طور مداوم در آینه نگاه کند تا نقصهای خود را بررسی کند و یا از آینه دوری کند تا مجبور به دیدن خود نباشد.
- ورزش افراطی: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است برای تغییر ظاهر خود به طور افراطی ورزش کند.
- تغییر مداوم لباس: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است به طور مداوم لباس خود را عوض کند تا نقصهای خود را پنهان کند.
- کندن پوست صورت: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است به دلیل نارضایتی از ظاهر خود، پوست صورت خود را کند.
- افکار خودکشی: در موارد شدید، خودزشتانگاری میتواند منجر به افکار خودکشی شود.
- اختلال در تغذیه: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است به دلیل نارضایتی از ظاهر خود، دچار اختلال در تغذیه مانند پرخوری عصبی یا بیاشتهایی عصبی شود.
- اعتیاد به الکل و مواد مخدر: فرد مبتلا به خودزشتانگاری ممکن است برای رهایی از درد و رنج خود، به الکل و مواد مخدر اعتیاد پیدا کند.
علل خودزشتانگاری
- تبلیغات ناسالم زیبایی: تبلیغات ناسالم زیبایی در رسانهها، معیارهای غیرواقعی از زیبایی را به نمایش میگذارند و باعث میشوند افراد احساس کنند که به اندازه کافی زیبا نیستند.
- تجربیات منفی در دوران کودکی: تجربیات منفی در دوران کودکی مانند مورد تمسخر قرار گرفتن یا مورد آزار و اذیت قرار گرفتن، میتواند منجر به خودزشتانگاری در بزرگسالی شود.
- ژنتیک: تحقیقات نشان داده است که ژنتیک نیز میتواند در ابتلا به خودزشتانگاری نقش داشته باشد.
- بیماریهای روانی مانند افسردگی: افراد مبتلا به بیماریهای روانی مانند افسردگی، بیشتر در معرض خطر ابتلا به خودزشتانگاری هستند.
درمان خودزشتانگاری
درمان شناختی رفتاری: درمان شناختی رفتاری (CBT) یکی از موثرترین روشهای درمان خودزشتانگاری است. در این روش، درمانگر به فرد کمک میکند تا افکار و باورهای منفی خود را درباره ظاهر خود شناسایی و تغییر دهد.
- دارودرمانی: در برخی موارد، ممکن است از دارو برای درمان علائم افسردگی و اضطراب مرتبط با خودزشتانگاری استفاده شود.
- گروه درمانی: گروه درمانی میتواند به افراد مبتلا به خودزشتانگاری کمک کند تا با افراد دیگر که تجربیات مشابهی دارند، ارتباط برقرار کرده و از آنها حمایت دریافت کنند.
- خانوادهدرمانی: خانوادهدرمانی میتواند به اعضای خانواده فرد مبتلا به خودزشتانگاری کمک کند تا درک بهتری از این اختلال پیدا کرده و از فرد مبتلا حمایت کنند.
راههای کمک به خود
- صحبت با یک دوست یا عضو خانواده مورد اعتماد: صحبت با یک دوست یا عضو خانواده مورد اعتماد میتواند به فرد مبتلا به خودزشتانگاری کمک کند تا احساسات خود را بیان کند و از آنها حمایت دریافت کند.
- تمرکز بر نقاط قوت خود: تمرکز بر نقاط قوت خود میتواند به فرد مبتلا به خودزشتانگاری کمک کند تا عزت نفس خود را افزایش دهد.
- محدود کردن زمان استفاده از شبکههای اجتماعی: شبکههای اجتماعی میتوانند تصویری غیرواقعی از زیبایی را به نمایش بگذارند و خودزشتانگاری را تشدید کنند. بنابراین، فرد مبتلا به خودزشتانگاری باید زمان استفاده از شبکههای اجتماعی را محدود کند.
- تمرین خودآگاهی و شفقت به خود: تمرین خودآگاهی و شفقت به خود میتواند به فرد مبتلا به خودزشتانگاری کمک کند تا افکار و احساسات خود را بدون قضاوت درک کند و به خود مهربان باشد.
- مراجعه به متخصص روانشناس: اگر شما یا کسی که میشناسید دچار خودزشتانگاری هستید، حتماً به یک متخصص روانشناس مراجعه کنید.
خودزشتانگاری، اختلالی قابل درمان است.
با کمک متخصصان و تلاش خودتان، میتوانید از زندان نقصهای خیالی رها شده و زیبایی واقعی خود را درک کنید.
به یاد داشته باشید:
- شما تنها نیستید.
- زیبایی واقعی در درون شماست.
- شما ارزشمند هستید و لیاقت شاد بودن را دارید.
همین امروز برای رهایی از خودزشتانگاری قدم بردارید.



