کابینه اعتدال زیر تیغ رقابت سیاسی
کابینه اعتدال زیر تیغ رقابت سیاسی
آیدین تیزقلم
حسن روحانی که با شعار اعتدال وارد عرصه انتخابات
یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شد بعد از احراز اکثریت مطلق آرا ردای
ریاست جمهوری بر تن کرد. بعد از کسب آرای لازم مخالفان ابتدا برای فرار از
شکستشان تلاش کردند وی را فردی از طیف اصولگرا بدانند اما اظهر من الشمس
بود که روحانی هر چند از اردوگاه راست سنتی بیرون آمده اما حمایتهای اصلاح
طلبان وی را به پاستور رسانده است و از طرف دیگر روحانی نامزد هیچ یک از
طیفهای اصولگرا نبوده پس این سناریو با شکست مواجه میشود.
این
افراد اما از پا ننشستند و در دومین سناریو سیاسی خود گمانه زنیها را وارد
جنگ رسانهای خویش کردند تا از طریق فشار از پایین و چانه زنی از بالا
مهرههای خود را در کابینه چیده و سهمی از دولت یازدهم بگیرند که این
سناریو هم با حرکت در مسیر صحیح روحانی و مشاورانش شکست سوم اصولگرایان بعد
از شکست در انتخابات و تلاش برای اصولگرا نشان دادن روحانی را رقم زد.
روحانی
به جهت عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام از وضع کشور آگاه بود به همین دلیل
برای معرفی زودتر وزرا تلاش کرد که نتیجه آن معرفی وزرا در مراسم تحلیف
برای اولین بار در کشور شد تا نشان دهد برای اصلاح امور کشور عجله دارد اما
این وزرا باید از فیلترینگ مجلس بگذرند اما گویا برخی از نمایندگان مجلس
که دوست دارند ابراز قدرت کرده و شکست سیاسی خود را لاپوشانی کنند در این
مسیر سنگ اندازی میکنند؟
مخالفان و منتقدان قطعا میتواند در هر
عرصه مددرسان خدمت گذاران باشند که این امر زمانی محقق میشود که در زمینه
انتقاد تمامی مسائل شخصی، گروهی و حزبی را کنار نهاده و مصالح کشور را در
نظر بگیرند.این اصل مهم اما در گفتههای برخی از نمایندگان در طول دو روز
بررسی رای اعتماد وزرا در گفتههای برخی از نمایندگان رعایت نشده و این
افراد به جای پرداختن به نقاط مدیریت و تخصصی مسائل غیرمدیریتی را مطرح
میکنند تا نشان دهند که به جای تنه درخت به شاخ و برگها چسبیده اند تا
شاید از این جز به کل ضربه زده و اهداف سیاسی خود را محقق کنند.
حال
این سوال به اذهان خطور میکند که چرا باید نمایندگان مصالح کلان را
قربانی مصالح خرد و شخصی کنند؟ آیا با شانتاژیسم سیاسی میتوان به اهداف
فردی رسید؟ قطعا جواب این سوال منفی است چون برخی از نمایندگان مخالف وزرا
نتوانسته اند گره کوری در عرصه مدیریت وزیر پیشنهادی بیابند بنابراین دست
به دامان حرکات غیراخلاقی شده و با توهین به برخی افراد و حتی برخی از
بزرگان نظام دنبال ایجاد گره کور هستند.
نمایندگان باید به این نکته
رسیده باشند که مردم تمامی این حرکات و سخنان را رصد و تجزیه و تحلیل کرده
و در زمان خودش جواب این چنین افرادی را میدهند. به راستی آیا نمایندگان
با این توهین هایشان به فکر انتخابات مجلس دهم در سال 94 هستند؟ آیا با این
عملکردشان میتوانند نمره قبولی از مردم گرفته و جلوس بر صندلی سبز مجلس
دهم را در پیش بگیرند؟



