خروج از ژنو خواست چه کسانی است؟
انتشار یافته: ۵
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰

ناشناس
|

۲۱:۴۵ – ۱۳۹۲/۱۰/۰۶

0
1
پاسخ

چه به توافق نامه پایبند باشیم و چه نباشیم
در هردو صورت در انتها به یک “نتیجه واحد” خواهیم رسید!!
فقط انتخاب توافقنامه و یا انتخاب عدم اجرای توافقنامه زمان و مسیر رسیدن به آن “نتیجه واحد” را تغییر می دهد!!
خودتان هم میدانید!

قلندر

۲۳:۴۹ – ۱۳۹۲/۱۰/۰۶

2

دوستان عزیز فکر کنم امریکاست که توافقو هم زده است! انگار باور ندارید که اسرائیل نمیخاد توافق باشه!
اصل توافق خیلی مهم نیست که بهش بنازیم! مهم عملکرد دو طرفه…. که عملکرد اون ورو دیدیم!

حسین

۰۲:۰۶ – ۱۳۹۲/۱۰/۰۷

3

اقا ی شریعتمداری کیهان راکه به گند کشیدی اجازه بده عقلای کشور مشکلات را حل کنند دخالت نکنی بهتره
پاسخ ها


۱۲:۳۸ – ۱۳۹۲/۱۰/۰۷


عقلای کشور مردم ایران هستند

مسعود

۲۲:۰۸ – ۱۳۹۲/۱۰/۰۷


همون مردمی که فردای توافق نامه خیلی شاد بودند، توافق نامه رو نخونده بودند. چون تا تقریبا ظهر متنی اعلام نشده بود.
من واقعا دستاوردهایی که مسئولان میگن رو نمیدونم چطوری از متن این توافق نامه میشه فهمید؟
خروج از ژنو خواست چه کسانی است؟
آنچه برخی از نمایندگان اصولگرای مجلس میخواهند و بعضا به صراحت از پایان گفتگوها میگویند، در صورت وقوع میتواند آب سردی باشد بر پیکر جامعهای که تازه روح امید در کالبدش دمیده شده و آن را به آینده دلگرم کرده است.

یادداشت روز: جدا از آنکه ماهیت توافق نامه ژنو چه بوده، کدام طرف مذاکره تاکنون از متن توافق عدول کرده یا نکرده و یا اینکه چه کشوری عامل اصلی کارشکنیها بوده، در نهایت مهم آن است که این توافق برای مردم ایران چه حاصلی داشته باشد.
صبح فردای اعلام توافق ایران و کشورهای 5+1، قیمت سکه و ارزهای خارجی در بازارهای رسمی تهران کاهش چشمگیری داشتند، امید و نشاط در در چهره مردم کوچه و خیابان موج میزد، همه از توافقی صحبت میکردند که سالها منتظرش بودند و به دور از جنجالهای جناحی و سیاسی اثرات اعلام این توافق مقدماتی در جامعه کاملا قابل لمس بود. ارتباط با کشورهای بزرگ دنیا بعد از سالها و دیدن تصویر وزیر امورخارجه کشور در کنار بزرگان سیاست دنیا به نحوی که چهره ایران مخدوش نشده بود، غرور ملی ایرانیان را تقویت کرد.
اما از همان ابتدا گروههای تندرویی بودند که بر خلاف اکثریت جامعه، از وضعیت جدید خوشحال نبودند. از تیتر روز ۴ آذر روزنامه کیهان که با فونت بزرگ نوشته بود «توافق ژنو یک ساعت هم دوام نیاورد» میشد فهمید که تندروها پروژه جدیدی را کلید زدهاند. در این مدت تندروها از هیچ تلاشی برای کارشکنی در این توافق فروگذار نکردند و همان فرض اولیه را خودشان به اثبات رساندند.
حالا هم در حالی که کاترین اشتون و جواد ظریف در آخرین گفتگوی تلفنی خود بر ادامه مذاکرات بعد از کریسمس تاکید کردهاند، محمد حسن آصفری، نماینده اصولگرای مجلس و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی گفته که اگر مذاکرات کارشناسی ایران و ۱+۵ برای اجرای توافقنامه پس از تعطیلات کریسمس به نتیجه مشخصی نرسد ایران از این توافق خارج شود!
گروهی از نمایندگان جناح تندرو مجلس نیز معتقدند که این توافق حاصلی برای کشورمان نداشته است. در شرایطی که حتی رهبر نظام هم از تیم مذاکره هستهای تشکر کرده، این بار نمایندگان مجلس با طرح الزام دولت به غنیسازی ۶۰درصدی و نیز در صورت تشدید تحریمها الزام دولت به راهاندازی رآکتور آب سنگین اراک و تکمیل زیرساختهای هستهای فردو و نطنز، بیتوجه به محتوای مذاکرات، برای دولت خط و نشان کشیدهاند.
اما این تندرویها به نفع کیست؟ چه کسانی از این مذاکرات و آرامش ملی متضرر شدهاند. چرا عدهای حیات سیاسیشان در گرو تنش و ناآرامی تعریف شده است؟
در حال حاضر که مردم اندکی به کاهش تحریمها، بهبود اوضاع اقتصادی و پرشدن مجدد سفرههایشان امیدوار شدهاند، همراه نبودن نمایندگان با دولت تنها کار را برای تیم مذاکره دشوارتر میکند. در حالی که لابیهای صهیونیستی هم از آن سو تمام تلاششان را برای بر هم زدن این مذاکرات انجام میدهند، به صلاح نیست که در داخل کشور هم عدهای آب به آسیاب آنان بریزند. حال در این میان خود مردم میتوانند قاضی باشند که کدام رفتار سیاستمداران کشور بر اساس منافع ملی است و کدام بر خلاف آن.

نظرات بینندگان



