هراسناکی کاهش سطح منازعات ایران با غرب!
هراسناکی کاهش سطح منازعات ایران با غرب!
زمانی که سید محمد خاتمی به ریاست جمهوری رسید، دشمنان نظام ناامید شدند. رجوی، پیروزی خاتمی (و در واقع رویکرد اصلاح امور از درون و به رأی مردم) را موجب طولانیتر شدن عمر نظام جمهوری اسلامی ارزیابی کرد.
جهانبخش قلاوند در بهارنیوز نوشت :
در دولت اصلاحات بسیاری از اصول توسعه و پیشرفت کشور تعریف و پایه ریزی شد. در حوزهٔ خارجی سیاست تنش زدایی و ایدهٔ گفتگوی تمدنها چهرهٔ جدیدی از ایران نشان داد و تئوریسینهای جنگ و سلطه را خلع سلاح نمود. مادلین آلبرایت وزیر خارجهٔ وقت آمریکا به دخالت کشورش در ایران و کودتا علیه دولت ملی ایران در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ اعتراف و بلکه به نوعی عذرخواهی نمود.
اما طیف بازهای جنگ طلب دولت بوش، فرصت صلح و گفتگوی خاتمی را از سر نادانی و غرور نادیده گرفتند و ایران را محور شرارت نام نهادند. آمریکاییها در هوای نظم نوین جهانی تنفس میکردند و با اتکاء به قدرت برتر نظامی و یکه تازی چند جنگ منطقهای را در خاورمیانه و شمال افریقا به راه انداختند. در خلال این جنگها، مخالفتهای جهانی گسترش یافت. واکنش ملتهای مناطق درگیر جنگ، شکل گیری نظم و خاورمیانهٔ جدیدی بود اما نه چنانکه به مذاق آمریکاییها خوش آید.
در ایران نیز ناکامی جناح کبوترها در تثبیت تنش زدایی و صلح مسجل شد و لعن و طعن رقیبان و ناسپاسی و تندروی برخی حامیان اصلاحات بستر ساز دولتی شد که بنای سیاست را بر در افتادن با دیگران گذاشته بود. اگرچه برآیند اتحاد مخالفین اصلاحات پیرورزی دولت اصولگرا را رقم زد اما، دیری نگذشت عرق پشیمانی بر پیشانی بیشتر گروهها و احزاب زیر چتر نظام نمایان شد.
ارمغان پسا خاتمی، تخریب روابط خارجی، قدرت یافتن رقبای منطقهای، افزایش سطح تهدیدها و جرأت یافتن اسراییل در تهدید ایران، تحریمهای فلج کننده، اقتصادی با رکورد، تورم و بیکاری فزاینده، به هدر رفتن منابع، سرمایهها و فرصتها و چندین سرفصل ملالت بار دیگر بود.
باید اذعان نمود که سر جمع خروجیهای هشت سال اخیر بیشتر شادی دشمنان ایران را فراهم نموده است. جسارت اسرائیل و برخی رقبای منطقهای ایران با اتکاء به همین تحلیلها استوار است که کشورایران در موقعیت خوبی قرار ندارد و زمان عقب نشینی از آرمانها و اهدافش فرا رسیده است. مقاومت و صبر مردم در برابر سختیها بدون باج دهی به دشمن با امید به تغییر شرایط تا فصل انتخابات ریاست جمهوری ادامه یافت.
پس از انقلاب دست به دست شدن دولت و مجلس میان جناحهای سیاسی امری معمول بوده است. حوادث سال ۸۸ بهانهای شد تا اصول گرایان پیشاپیش مرگ اصلاحات و اصلاح طلبان را جشن بگیرند. چسبندگی قدرت و اشتهای ماندن عاملی بود که نمیگذاشت اصول گرایان به مسئولیتهای خود اعتراف کنند. آنها ضمن برائت از احمدینژاد طوری وانمود میکردند که خرابیها و انحرافات هشت سال اخیر هم ناشی از فتنه انگیزی اصلاح طلبان بوده است. مردم اما جور دیگر میدیدند و سرنوشت دیگری رقم زدند.
ورق که برگشت دولت تدبیر و امید روی کار آمد. اینک ایران در مسیری تازه گام نهاده است. رسیدن به جایگاه در خور و اثر گذاری بر محیط بین المللی و تبدیل شدن به محور ثبات و صلح جهانی چشم انداز جدیدی است که کم کم در باور قدرتهای جهانی جای میگیرد. سیاستهای شیخ حسن روحانی نسخهٔ به روز شدهٔ رویکرد سید محمد خاتمی در اعتبار بخشی به جایگاه ایران است. با این تفاوت که تجارب گرانسنگی از نوع رفتار واحدهای سیاسی جهان در قبال ایران به دست آمده است.
اکنون محیط بینالملل به شدت علیه جنگ و خشونتهای فرقهای تیز شده است. بیثباتی مناطق جهان بویژه خاورمیانه، منافع بازیگران را به خطر انداخته است. در چنین شرایطی طرح حسن روحانی برای صلح و خشونت زدایی پاسخی مثبت مییابد. تیم با تجربهٔ دولت امید و رییس جمهور مورد اعتماد رهبر انقلاب اکنون مجری سیاستهای نظام میباشد. صلاحیتهای علمی و اخلاقی هیئت دولت و پشتوانهٔ عظیم مردمی و پیروی از راهبردها و سرمشقهای رهبر انقلاب خون تازهای به کالبد کشور دوانده است. این فرصت تازه در سایهٔ یکپارچگی و وحدت داخلی میتواند به بازسازی اعتماد و قدرت ملی یاری رساند.
البته همواره در زمان خلق فرصتها، تهدیدهای تازهای به ظهور میرسند. دشمنان عنود و رقبای حسود بیکار ننشستهاند. ناامن جلوه دادن کشور و حمله به مرزبانان شرف و تمامیت ارضی ایران از جانب برخی مزد بگیران سرویسهای اطلاعاتی حریف علیه شرایط جدید کشور طراحی شده است. ناامن کردن کشور یکی از هدفهای اصلی دشمنان و رقبای منطقهای ایران است، زیرا منافع آنها در ادامهٔ منازعات قدیمی ایران و غرب تأمین میشود. آنها از احتمال کاهش سطح منازعات ایران با غرب به هول و هراس افتادهاند.
برای سیستم دفاعی و امنیتی قدرتمند ایران برچیدن بساط مزدوران آن سوی مرزهای شرقی و غربی کار سختی نیست، مهم شناخت اهداف و استراتژیهای طراحان پشت سر آنها است. واقعیت آن است که امنیت رشک برانگیز جمهوری اسلامی در امتداد سیاستهای بهبود روابط خارجی و ترمیم فضای اجتماعی- اقتصادی حلقههای بهم پیوسته و پیش برنده دولت یازدهم به شمار میروند. ایجاد چالش در هریک از این حلقهها هدف رقبای منطقهای ایران و سیاست آشکار اسراییل است. از عصبانیت و شرارتهای اینها میتوان اهداف آنها را درک کرد.
دولت تدبیر و امید وارث کاستیها، کسریها و رکودهای گوناگون است. رکوردهای عجیبی در انحراف از برنامهها، ساختارها و بودجهها به ثبت رسیده است. تا آرامش و ثبات به جامعه و اقتصاد بازگردد خون دلها باید خورد. با شکل گیری دولت و اجرای سیاستهای جدید جرقههای امیدی زده شده ولی رونق چرخ زندگی و تولید به صبر و وحدت و همدلی و هوشیاری عمومی نیاز دارد.
برخوردهای حذفی، نغمههای تفرقه افکنانه، تحریف و تخریب یاران امام (ره) و چهرههای خدوم، سنگ اندازی در مسیر شکل گیری سازمان، برنامهها و سیاستهای دولت حامل پیامهایی است که خلاصهٔ آن تضعیف دولت و نومیدی مردم است. دولت روحانی تبلور هوشیاری و وقتشناسی جناحهای سیاسی کشور، نتیجه سیاست ورزی منطقی سه ضلع تأثیر گذار هاشمی، خاتمی و بیت حضرت امام (ره)، مورد تأیید و اعتماد رهبر انقلاب و در یک کلام مایهٔ امید و برگزیدهٔ ملت ایران است. اینک آن زمانی است که دوباره باید دشمنان ناامید شوند.



