دولتها و معضلی به نام غضنفرها

1395/01/26 14:30

ناصر خادمی

ناصر خادمی ماشاری یادداشتی را برای سلام نو ارسال کرده که در ادامه می‌خوانید:

از دولت اصلاحات به بعد، همواره در هر دولتی یک نابغه ای (همان غضنفر سابق) در کنار روسای دولت‌ها ظهور و بروز پیدا کرده که غالباً نقش این نوابغ هم بیان حرف‌ها و یا انجام کارهای محیر العقول و بعضاً هنجار شکنانه بوده است. الحمدولله دولت تدبیر و امید هم مثل اسلافش، از موهبت داشتن این نعمت بی‌بدیل محروم نگردیده است. شاید هم خدای ناکرده روسای دولت‌ها، عمدی در کارشان هست تا یکی را داشته باشند که حرفهای مگویشان را بگوید.

اگر جناب آقای خاتمی، دردانه ائی مثل آقای ابطحی در کنارش بود، دکتر احمدی‌نژاد هم که به تعبیر رئیس فیلسوف و طناز مجلس، خودشان به تنهائی پدیده ائی بودند، خیر الموجودینی همچون آقای مشائی همسنگرش بود که چفیه رزمندگان را گردن مجسمه کورش بیندازد. الحمدولله والمنه این اعجاز در دولت تدبیر، امید و اعتدال هم در قامت حضرت مستطاب جناب حاج آقای یونسی حفظه الله عینیت یافته است. هنوز البته مکشوف نگردیده که ریاست محترم خوش ذوق و شوخ طبع مجلس چه لقب یا صفت مناسبی برای آقای یونسی کنار گذاشته‌اند.

طبیعیست وقتی که جایگاهی مثل معاونت اقوام، فلسفه وجودی، کارکرد، شرح وظایف و کلاً ضرورت مشخصی ندارد، ریاستش هم آنقدر اوقات فراغت داشته باشد که به فکر چسباندن شیر و خورشید به دین و مذهب و مقدسات باشد. اگر آقای مشائی از مکتب ایرانی و یا دوستی «ملت؟!» رژیم جعلی با مردم ایران داد سخن می‌داد، جناب حاج آقا یونسی هم اینچنین درفشانی فرموده‌اند که:

«حتی امروز حکومت بنی‌اسراییل؟! هم در نسل جدید به آنچه نسل جوان ایران در خصوص همزیستی و اصلاح‌طلبی می‌گوید، نزدیک شده است»

و یا اینکه به دنبال اثبات طاغوتی نبودن سمبل شیر و خورشید بوده و می‌فرماید:

«عده‌ای خیال می‌کردند نماد شیر و خورشید در میان پرچم ایران یک نماد سلطنتی است اما اینگونه نیست. شیر نماد حضرت علی (ع) و خورشید نماد حضرت محمد (ص) است و تنها تاجش مربوط به شاه بود. اگر به من باشد، هلال احمر را تغییر می‌دهم و شیر و خورشید را جایگزین آن می‌کنم». البته یک زمانی هم غصه‌اش این بود که چرا نتوانستیم یک پست وزارت یا استانداری به اقلیت‌های دینی بدهیم. لازم به ذکر اینکه همه ملت ایران اعم از اقلیت‌های دینی و مذهبی به لحاظ حقوق یا مسئولیت اجتماعی از حقوق و جایگاه یکسانی برخوردارند ولی واضح و مبرهن است که اصرار بر تعیین سهم مشخص برای اقوام، طوایف و گروه‌ها عاقبت خوشی نداشته و خدای ناکرده موجب ایجاد اختلاف در وحدت و یکپارچگی امت می‌گردد. ضمن اینکه به نظر نمی‌رسد این کار با اصل شایسته سالاری و یا هیچ منطق مدیریتی دیگری هم سازگار باشد.

موضوع مهم‌تر این است که اصلاً این معاون محترم و معزز رئیس جمهور، معلوم نفرموده‌اند که میان اینهمه مشکل و معضل ریز و درشت کشور، این قبیل مسائل که بوی تفرق هم از آن استشمام می‌شود، کجای اولویتهای کشور قرار دارند که ایشان احساس تکلیف فرموده‌اند تا آنرا به سرانجام برسانند. این قبیل رفتار‌ها و مواضع سطحی و تفرقه افکن از شخصیتی که سابقه سالیان متمادی قضاوت و مدیریت در سطوح عالی قوه قضائیه و نیز خدمت در جایگاه خطیری مثل وزارت اطلاعات دارند، بسیار بعید و اعجاب آور است.

امید آنکه خداوند منّان آخر و عاقبت دولت تدبیر و امید و شخص رئیس جمهور محترم را با وجود این قبیل دوستان که نقش غضنفرهای خودی تیم به عهده دارند، به خیر و سعادت رهنمون بفرماید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته: ۱

در انتظار بررسی: ۰

غیر قابل انتشار: ۰