اهل رمضان باشیم!

در جامعه ی رمضانی، تریبون ها، پژواک دهنده ی صفات انسانی است.

در جامعه ی رمضانی، رسانه ها، دانشگاه عمومی برای ترویج فضائل انسانی است.

در جامعه ی رمضانی، مدیرانش در دسترس ترین و عدالت نقل بازارش خواهد بود.

در جامعه ی رمضانی، توبه فرمایان خود توبه بیشتر می کنند.

در جامعه رمضانی، بیش از آنکه طول مدیریت ها اهمیت داشته باشد عرض آن مهم است.

لذا باید رمضان را به همه ماه های سال تسری داد و خصائل روزه داری را در خود پروراند و بعد از افطار نیز روزه بود. چراکه به قول ملک الشعرای بهار «قومی که گشت فاقد اخلاق، آن قوم مردنی است».

به امید آنکه اهل رمضان باشیم.

کوروش یوسفی ساداتی

عضو شورای اسلامی شهر ساری و شورای استان

کورش یوسفی

اهل رمضان باشیم!

رمضان فقط ترک طعام نیست. رمضان ترک همه رذائل و صفات ناپسند و ملبس شدن به لباس همه فضائل است. لذا امروز جامعه ی ما بیش از هر زمان دیگر نیازمند ملبس شدن به لباس فضائل اخلاقی است

کورش یوسفی ساداتی، عضو شورای شهر ساری یادداشتی را به مناسبت آغاز ماه مبارک رمضان نگاشته که در ادامه می‌خوانید:

فارغ از هرگونه کلیشه گویی این گفتار بیش از آنکه ناظر به ماه رمضان باشد به سایر ماه های سال نظر دارد. و رمضان و روزه داری را بیش از یک فعل عبادی مختص به مسلمانان به عنوان خصائل نیک انسانی، نیاز امروزجامعه ی بشری می داند. لذا اگر پذیرفته ایم که ماه رمضان ماه عبودیت و بندگی خدا، ماه خلوص بیشتر اعمال و شکستن نفس اماره است که پذیرفته ایم، پس باید برای همه ماه های سال و تمام عمر اهل رمضان بود اما به راستی جامعه رمضانی چه ویژگی هایی دارد؟

چراکه رمضان فقط ترک طعام نیست. رمضان ترک همه رذائل و صفات ناپسند و ملبس شدن به لباس همه فضائل است. لذا امروز جامعه ی ما بیش از هر زمان دیگر نیازمند ملبس شدن به لباس فضائل اخلاقی است چراکه:

در جامعه ی رمضانی، انسان ها نسبت به همنوعان خویش بی تفاوت نخواهند بود.

در جامعه ی رمضانی، دروغ، باب ورود به همه بدی ها است.

در جامعه ی رمضانی، شهروندان از حقوق اجتماعی برابری برخوردارند.

در جامعه ی رمضانی، هدف وسیله را توجیه نخواهد کرد.