
در این مطلب به بررسی فلسفه عدد ۱۳ و آیین و رسوم ایرانیان باستان در روز سیزده به در ( ۱۳ فروردین ) خواهید بود.
به گزارش سلام نو به نقل از برنا؛ ایرانیان باستان روز ۱۳ فروردین را در طبیعت به جشن شادی می پرداختند تا بدین وسیله خود را از نحسی آن حفظ کنند . از آداب این روز می توان به گره زدن سبزه و دور انداختن یا به قولی به آب دادن سبزه اشاره کرد.
ایرانیان باستان اعتقاد داشتند که عدد ۱۳ نحس می باشد، از نظر علمی عقیده ی آنها کاملا درست می باشد ! البته در رسانه های امروزی هیچ اشاره ای به اینگونه مسائل نمی شود و دلیل آن هم ترس از خرافی شدن عقاید و همچنین کم بودن سطح علمی جامعه است.
در واقع فلسفه عدد ۱۳ برمیگردد به طرز قرارگیری ستارهها و منظومه خورشیدی؛ جمعی از دانشمندان بر این باورند که اجسام خیلی بزرگ (مانند ماه ، یا حتی کوه) نوعی فرکانس از خود منتشر میکنند که بر بازده و عملکرد مغز جانوران خصوصا انسان مستقیما تاثیر (خوب یا بد) دارد . این مسئله پایه و اساس خیلی از عقاید را ثابت میکند.
ایرانیان باستان این روز ( ۱۳ فروردین ) را در طبیعت به جشن شادی می پرداختند تا بدین وسیله خود را از نحسی آن حفظ کنند . از آداب این روز می توان به گره زدن سبزه و دور انداختن یا به قولی به آب دادن سبزه اشاره کرد.
در گذشته دختران و پسران دم بخت سبزه ها را گره می زدند و آرزو می کردند تا در سال جدید تشکیل خانواده دهند ، یک شعر نیز وجود دارد که دختران در هنگام گره زدن این سبزه ها میخواندند ” سال دیگه ، سیزده به در، خونه شوهر، بچه بغل ” که من هرچه در منابع در دسترسم جستجو کردم نتوانستم قدمت این شعر را از دوران قاجار بیشتر پیدا کنم! البته گره زدن تنها مختص دختران و پسران دم بخت نمی باشد و همه میتوانند سبزهای گره زده و آرزو کنند. عقیده بر این بوده است که وقتی گره باز شود، مشکلات حل شده و آرزو بر آورده میشود.
دور انداختن سبزهها هم به این دلیل بود که ایرانیان باستان عقیده داشتند بدی ها و مریضیها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدیها و مریضیها را از خود دور میکردند.



