عطاران چگونه پرفروش‌ترين شد؟
عطاران چگونه پرفروش‌ترین شد؟
روزنامه کسب و کار در گزارشی نوشت:
در میان چهره‌های مطرح سینمای ایران و زمانی که دیگر «چشم آبی‌ها» فروش
فیلم‌ها در گیشه را تضمین نمی‌کنند، درست در سال‌هایی که پیشبینی می‌شد
افراد سینمارو میلی به تماشای آثار کمدی نداشته باشند، رضا عطاران کمدین
سینمای ایران در سال‌های ۹۰ تا ۹۲ توانسته با فروش آثاری که در مقام بازیگر
و کارگردان حضور داشته ۱۳میلیارد تومان به اقتصاد سینمای ایران کمک کند.
وی
در حالی به این رکورد دست یافته که پیش از او در بهترین حالت اکران و با
حساب ضریب تورم در میزان فروش آثار، محمدرضا گلزار در سال ۸۳ با فروش
فیلم‌هایی همانند «بوتیک» و «کما» توانسته بود به رقمی در حدود ۴ میلیارد
تومان برسد.
امین حیایی نیز در سال ۸۵ و با اکران دو فیلم «میهمان» و
«اخراجی‌ها ۱» به رقمی معادل ۳ میلیارد تومان دست پیدا کرده است که با فروش
رویایی آثار عطاران فاصله زیادی دارد. البته عطاران این فرصت را دارد که
در سال ۹۳ با اکران سه فیلم «طبقه حساس» ساخته کمال تبریزی، «کلاشینکف»
ساخته سعید سهیلی و «رد کارپت» به کارگردانی خودش مجموع فروش آثارش را از
مرز ۱۳میلیارد تومان هم بگذراند.
عطاران و آرزوی دیده شدن
چه
کسی فکرش را می‌کرد جوان لاغر اندام مشهدی که از محله‌های فقیرنشین این
شهر به عشق تئاتر، بار و بندیل خود را جمع کرد و از محله گاراژداران مشهد
به تهران آمد، سودای شهرت و ثروت را در سر بپروراند؟
بازیگر ۴۵ساله
ایران که اصلیتش به گناباد برمیگردد از نخستین تئاتری که در مشهد به روی
صحنه برد و اتفاقا با فروش خوبی روبرو شد به نحوی که برای اجرای مجدد مجبور
به اجاره سالن تئاتر شد، تا زمانی که آخرین ساخته اش را در شهر کن کشور
فرانسه جلوی دوربین برد، راهی طولانی و پر فراز و نشیب را پشت سر گذاشت. او
کار اصلی خود را در دهه ۱۳۶۰در تئاتر مشهد با مرحوم حسن حامد شروع کرد و
در این دوران تماما نقش‌های غیرکمیک بازی کرد و این همکاری تا مرگ حسن حامد
در سال ۱۳۷۱ ادامه داشت.
دیپلمش را در رشته اقتصاد در مشهد گرفت و
برای ادامه تحصیل در رشته طراحی صنعتی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه
تهران به تهران آمد. با وجود علاقه به رشته تحصیلی‌اش، به بازیگری،
فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی روی آورد.
در سال ۱۳۷۳ با مجموعه «ساعت
خوش» به کارگردانی مهران مدیری در کنار بازیگرانی چون رضا شفیعی جم،
نصرا… رادش، ارژنگ امیرفضلی و نادر سلیمانی کارهای کمدی خود را در
تلویزیون آغاز کرد؛ مجموعه‌ای که خیلی زود او را یکی از محبوب‌های کمدی در
تلویزیون کرد.
دوران ممنوع الکاری و دستفروشی در خیابان
در
اوج محبوبیت مجموعه طنز «ساعت خوش» که با استقبال مردم هم روبرو شد خبر
رسید که عطاران به همراه چند بازیگر دیگر مجموعه «ساعت خوش» ممنوع‌الکار
شده‌اند. این برای کسی که فکر می‌کرد با این مجموعه طنز ره صد ساله را یک
شبه طی کرده است یک کابوس بزرگ و به منزله نابودی بود.
عطاران در این
باره می‌گوید: در آن شرایط رویایی یک دفعه به ما اطلاع دادند که
ممنوع‌الکار هستیم. آن فیلم‌ها هم ساخته نشدند. علاوه بر آن خود ما هم که
دیگر نمی‌توانستیم کار کنیم. بعضی‌ها مثل مهران مدیری و ارژنگ امیر فضلی
ممنوع‌الکاری‌شان تا ۳ سال طول کشید. من تا یک سال و نیم ممنوع‌الکار بودم و
تمام شد. منتها بعد قرار شد که دیگر هیچ‌وقت بیشتر از ۲یا ۳ نفرمان در یک
کار نباشیم.
وی در ادامه میافزاید: تا ممنوع‌الکار شدیم زمان برای
ازدواج پیدا کردم و ۳، ۲هفته بعد از ممنوع‌الکاری‌ام ازدواج کردم. بعد دیگر
پیگیر ماجرای تامین نان و امرار معاش زندگی شدم. بالاخره باید یک جوری
زندگی را می‌گذراندیم… خلاصه با آقایی دفتر پخش مواد غذایی زدیم. ما یک
وانت داشتیم که با آن به سوپرمارکت‌ها می‌رفتیم و می‌پرسیدیم که چه چیزهایی
نیاز دارند و می‌گفتیم که ما مثلا می‌توانیم مربا، چیپس، پفک و… برایتان
بیاوریم. یک زامیاد -از این آبی‌ها- داشتیم البته رضا عطاران بودنم خیلی
کمک می‌کرد. آن آقا هم به همین دلیل با من شریک شده بود که استفاده کند.
کاری بود که اصلا حسی با آن ارتباط برقرار نمی‌کردم و برایم وحشتناک سخت
بود. صبح که از خواب بیدار می‌شدم، دوست داشتم دوباره تا شب بخوابم ولی سر
کار نروم. اصلا با آن ارتباط برقرار نکرده بودم تا اینکه خودشان یک دفعه
زنگ زدند و گفتند دیگر می‌توانید سر کارتان برگردید. من هم فوری وارد کار
شدم. نخستین کارم هم فیلم «کلید ازدواج» بود.
«بزنگاه» دردسرساز
عطاران
که برای ساخت آثار طنز در تلویزیون در ماه مبارک رمضان به محبوبیتی بالا
رسیده بود در سال ۸۵ با ساخت مجموعه طنز «بزنگاه» دوران تازه‌ای را در
زندگی حرفه‌ای خود تجربه کرد. «بزنگاه» طنز موفقی بود اما به مذاق نگاه
رسمی تلویزیون خوش نیامد. «بزنگاه» به دلیل آنچه توهین به نگاه رسمی به
مراسم عزاداری برای مردگان بود از سوی نمایندگان مجلس با تذکر جدی روبرو شد
تا جایی که عطاران مجبور شد بخش‌هایی از مجموعه را کمی تلطیف کند.
سیمرغی که حق عطاران نبود
در
اواسط مراسم اختتامیه سی و دومین جشنواره فیلم فجر نامه‌ای از رضا
درمیشیان تهیه‌کننده فیلم «عصبانی نیستم!» منتشر شد مبنی بر اینکه برای حفظ
آرامش سینمای ایران از جوایز خود گذشتیم. این نامه با توجه به حواشی و
اتفاقات روزهای منتهی به جشنواره سی و دوم از فشارهای زیاد بر عوامل برای
انصراف از جوایز اصلی فیلم حکایت داشت. جوایزی که یکی از آنها سیمرغ
بازیگری نقش اول مرد بود. سیمرغی که رضا عطاران به خانه برد اما او چند روز
بعد در مصاحبه با یکی از رسانه‌ها رسما اعلام کرد که این جایزه متعلق به
نوید محمدزاده است و به ناحق به او داده شده است.
شوخی عطاران و ناراحتی مشایخی
عطاران
در نشست پرسش و پاسخ فیلم «طبقه حساس» در جشنواره فیلم فجر در پاسخ به این
سوال که چرا برای خنداندن مخاطب حاضر به انجام هر کاری است؟ گفت: من خیلی
با مردم در ارتباط هستم و آنها از من می‌خواهند که فیلم‌هایی بسازم که باعث
خنده شود. احساس می‌کنم مردم ما نیاز زیادی به خندیدن دارند.
وی ادامه
داد: یکی از دوستان منتقد نوشته بود که عطاران حاضر است برای خنداندن هر
کاری بکند… که عطاران سپس گفت: برای پاسخ دادن به این سوال خیلی احساسات
خود را کنترل کردم ولی بله حاضرم حتی برای خنداندن مردم شلوارم را هم
درآورم!
موضوعی که بدون واکنش نماند و جمشید مشایخی، بازیگر پیشکسوت
سینمای ایران که به نمایندگی از جامعه هنرمندان در نشست خبری حامیان تیم
ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل حضور داشت، با مخاطب قرار دادن
عطاران اظهار کرد: آقای رضا عطاران اگر می‌خواهید مردم را بخندانید بهتر
است از بالای یک درخت چنار بپرید که مردم بخندند نه اینکه آن سخن زشت را به
کار ببرید که من از گفتنش شرم دارم. وی ادامه داد: هنرمندان ما باید معلم
اخلاق باشند و ما نباید به خاطر بی‌اخلاقی‌ها به این افراد جایزه هم بدهیم.
مشایخی تاکید کرد: ملت ایران ملت بافرهنگی است و در فرهنگ هیچ کشوری
به اندازه ما درباره انسانیت حرف زده نشده است. اگر هر کشوری یک اسطوره
دارد، ما هزاران اسطوره داریم و من در زندگی‌ام ابتدا از پهلوانان
آموخته‌ام و سپس از اساتید.
با همه اتفاقاتی که پیرامون زندگی خصوصی و
حرفه‌ای رضا عطاران افتاده است، او الان پیشتاز بازیگران گیشه است. بازیگری
که مخاطبان سینما به خاطر دیدنش حاضرند پول خرج کنند، بلیت سینما بخرند و
پای آثارش بنشینند و بخندند.
به عبارت ساده‌تر می‌توان عطاران را
سودآورترین بازیگر در گیشه سینما در ۴سال اخیر دانست که اتفاقا این سودآوری
را با بازی‌های متفاوت کمیک و نه به واسطه چهره و مسائلی از این دست کسب
کرده است. کاراکتر عطاران و فیلم‌هایی که در آنها در این چند سال حضور
داشته و تنها یکی از آنها مضمون ملودرام و غیرکمیک داشته، یک پیغام روشن را
برای سینما ایران در پی دارد: چیزی که اصالت دارد از بین نمی‌رود.
