فاصله اصولگرایی با اعتدالگرایی زیاد است
اقبال اسماعیلی
فاصله اصولگرایی با اعتدالگرایی زیاد است

اقبال اسماعیلی یادداشتی را برای سلام نو ارسال کرده که در ادامه میخوانید:
با شروع کارزار تبلیغات انتخاباتی یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شاهد بیان یک شعار جدید در جامعه تحت عنوان اعتدالگرایی بودیم؛ شعاری که نتیجه انتخابات به نفع آن رقم خورد. در جامعه سیاست زده ما طرح این شعار خیلی از نگاهها را به سمت این بیان سیاسی جدید برگرداند و از همان ابتدا خیلیها هم به دیده تردید در موفقیت آن نگریستند. با این حال اصلاحطلبان در برخورد با این شعار انعطاف بیشتری به نسبت جبهه اصولگرایان از خود بروز دادند و نقطه اوج این همگرایی با این شعار و گفتمان جدید در انصراف تاریخی دکتر عارف در روزهای پایانی تبلیغات انتخابات کاملا ظهور نمود.
ولی در اردوگاه طرف مقابل یعنی اصولگرایان از همان ابتدا به این شعار جدید به دیده تردید نگاه نموده و روز به روز با شک و شبهه بیشتری نظاره گر بودند. هر چند بعد از پیروزی گفتمان اعتدال، به ظاهر اصولگرایان سعی نمودند اعتداگرایی را در ذات اصولگرایی تعریف نمایند و آن را درتعریف خود جدای از اصولگرایی ندانند و در پی مصادره آن به نفع خود بودند. اما هر چه بیشتر به روزهای سرنوشت ساز تعیین اعضای کابینه تدبیر و امید برای معرفی به مجلس نزدیک میشدیم، شرط و شروط آنها برای همکاری با دولت اعتداگرا بیشتر شده و بدون توجه به شکست درانتخابات خواهان سهم در کرسیهای کابینه بودند و هر جا که احساسشان این بود که وزیر معرفی شده وابستگی به اردوگاه اصلاح طلبان دارد، به سرعت شروع به تخریب، فضاسازی رسانهای و تهدید مبنی بر عدم رای اعتماد به آن فرد نمودند که دقیقا این تهدیدها به واقعیت پیوست و ۳ نفر از مجموع افراد پیشنهاد شده در روز رای گیری درمجلس رای اعتماد کسب ننمودند. آنها از جمله اصولگرایان که رهبران سیاسیشان در مجلس مدعی بودند که اعتدالگرایی در بطن اصولگرایی وجود دارد، به گفته خود پشت پا زده و دولت را در ابتدای کار خود با نامهربانی مواجه نمودند.
مطمئنا دولت تدبیر و امید به خوبی میداند که پایگاه آراء اصلاح طلبان در جامعه باعث پیروزی در انتخابات سرنوشت ساز ۲۴ خرداد بوده ولی بر خلاف جریان شکست خورده، جبهه اصلاحات هیچگاه ادعایی مبنی بر سهم خواهی در کابینه ننمود و بر میثاق خود بر همراهی بدون سهم خواهی با شعاردولت اعتدالگرا باقی ماند. جنجال سازیها و موضع گیریهایی که در دوره تصدی سرپرستان وزارتخانههای بدون وزیر در مورد برخی تغییرات وانتصابات رخ داد، به خوبی صداقت همراهی برخی اصولگرایان مدعی حمایت از دولت اعتدال را مشخص نمود.
آخرین مورد از مانع تراشی برای دولت یازدهم به تهدید اصولگرایان مجلس به استیضاح وزیر علوم و تحقیقاتی که تعداد روزهای کاریش کمتراز تعداد انگشتان دو دست است مربوط میشود. برخی از نمایندگان تندرو در مجلس اصولگرای نهم، استفاده و به کارگیری از توان مدیریتی افرادی که به آنها رای اعتماد ندادهاند را تهدیدی برای خود قلمداد میکنند. بر اساس برخی اخبار در فضای مجازی چند نفر ازنمایندگان مجلس در حال رایزنی و لابیگری برای جمع آوری امضا برای استیضاح دکتر فرجی دانا هستند تا اولین استیضاح دولت یازدهم را کلید بزنند. بدون شک اگر از دید یک ناظر بی طرف به تمامی وقایع رخ داده در طول مدت معرفی کابینه تا امروز نگاه کنیم، خیلی راحت و آسان متوجه فاصله زیاد اصولگرایان با اعتدالگرایی شده و سوالاتی در ذهنمان بوجود میآید که البته پاسخهای آنها بسیار ساده است. با این حال بیان جوابهای آنها برای برخی از اصولگرایان بسیار سخت است. آنچه در این زمان به ذهن خطور میکند رفتارشناسی آینده اصولگرایان در مواجهه با اقدامات آتی دولت در راستای اجرا برنامههای اعلام شده قبلی خود است که به گمان نویسنده این مطلب بعلت فاصله زیادی که اصولگرایان با اعتدالگرایی از خود در این مدت نشان دادهاند، شاید صحنههای پرتنش تری را نظاره کنیم. امید است که در مجلس نهم که کاملا در اختیار اصولگرایان قرار دارد تعامل بیشتری با دولت بوجود آید و به پیشبرد برنامهها و اهداف از پیش تعیین شده دولت کمک نمایند. به امید آن روز.
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت
×شما میتواند مطالب و یادداشتهای خود را جهت انتشار در سلام نو از طریق صفحه تماس با ما ارسال نمایید.



