روح کریستف کلمب در خاک‌سپاری ماندلا!
روح کریستف کلمب در خاک‌سپاری ماندلا!
این‌که مسوولان ایرانی فرصت نکردند بروند ژوهانسبورگ برای این بود که کارهای مهم‌تری داشتند و مشغول پایین آوردن «شاخص فلاکت» بودند.
درباره‌ی استعفای نمایندگان مجلس هم مهم نفس حرکت بود که از نمایندگان این مجلس بعید بود، چون بالأخره چند سالی است کم و بیش همدیگر را می‌شناسیم و فکر نمی‌کردیم از این کارها هم بلد باشند بکنند!
ساره دستاران
در حالی‌که آمریکایی‌ها کم مانده بود روح بوشِ پدر و ریگان و جان اف. کندی و آبراهام لینکلن و حتا کریستف کلمب را هم احضار کنند و با خودشان ببرند مراسم خاک‌سپاری نلسون ماندلای فقید، مسوولان ممکلت ما کارهای مهم‌تری از حضور در این مراسم داشتند. شاید اگر این‌بار رییس‌جمهور ما در این مراسم حضور داشت، دیگر تیم ایرانی مجبور نمی‌شد یک‌هو برگردد هتل برای مکالمه‌ی تلفنی و همان‌طور که رائول کاسترو و باراک اوباما دست دادند و احوال‌پرسی کردند، قال قضیه بدون حاشیه کنده می‌شد و هی نیازی نبود گفته شود کدام طرف اول تماس گرفته؛ هرچند ممکن بود پرسیده شود کدام طرف اول دستش را دراز کرده است؟!
البته ما نمی‌دانیم فیدل در این‌باره چه نظری دارد، اما یکی از سایت‌های دولتی کوبا از دست دادن و احوال‌پرسی روسای جمهوری کوبا و آمریکا به‌عنوان نشانه‌ای امیدوارکننده یاد کرده است. خلاصه که ماندلا رفتنش هم فایده داشت، تا جایی‌که یک تحلیل‌گر کوبایی گفته، دست دادن کاسترو و اوباما در نتیجه‌ی دیپلماسی ماندلا بوده. البته اگر مفتی‌های عربستانی ناراحت نمی‌شوند، چون به هر حال بعضی‌ها با این اتفاق، درودی به روح ماندلا می‌فرستند.
**
اما این‌که مسوولان ایرانی فرصت نکردند بروند ژوهانسبورگ برای این بود که کارهای مهم‌تری داشتند و مشغول پایین آوردن «شاخص فلاکت» بودند. این شاخص فلاکت که گفتم، نه که فکر کنید سیاه‌نمایی باشد یا زیر سوال بردن خدمت‌های ارزشمند دولت قبل! نه، واقعا چیزی به‌نام شاخص فلاکت وجود دارد و من از وقتی این موضوع را به لطف آقای محسن رضایی فهمیده‌ام، فکر می‌کنم چرا مسوولان به‌جای آن‌که هی درباره‌ی نرخ تورم و بی‌کاری آمار بدهند، آمار فلاکت را نمی‌دهند تا به زبان مردم حرف بزنند.
وزیر امور اقتصادی و دارایی با اشاره به شاخص فلاکت گفته: در علم اقتصاد این شاخص را از جمع نرخ تورم و نرخ بی‌کاری در یک جامعه به دست می‌آورند که متأسفانه این عدد در اقتصاد ایران بیش از 50 درصد است؛ این درحالی است که در عرصه‌ی بین‌المللی حد معمول و استاندارد این شاخص عددی در بین 11 تا 15 درصد است.
البته در حالی‌که مسوولان در حال رسیدگی به امور مربوط به فلاکت هستند، جمعی از هم‌وطنان غیورمان هم در حال کامنت گذاشتن در صفحه‌های فیس‌بوک آقای مسی و خانم لیما هستند و برخی هم‌وطنان دیگر در حال عذرخواهی. به نظر می‌رسد، اگر در این مورد هم شجاعانه اعلام کنیم این کامنت‌گذاران تعدادی ایرانی‌نما بیش نیستند، موضوع حل شود و خدشه‌ای به چهره‌ی آریایی‌مان وارد نشود.
از طرف دیگر در حالی‌که تعدادی ایرانی‌نما مشغول کامنت‌گذاری هستند، نمایندگان مجلس در حال استعفا کردن هستند و عن‌قریب است که مجلس تعطیل شود. بعد از استعفای دسته‌جمعی نمایندگان خوزستان، نمایندگان لرستان هم نتوانستند این وضع را تحمل کنند و گفتند، در اعتراض به لایحه‌ی بودجه‌ی 93 استعفا می‌کنند. حالا این‌که این استعفاها واقعی است یا نمادین، بماند. این هم که نماینده‌ها می‌گویند استعفای‌شان را داده‌اند به هیأت‌رییسه و هیأت‌رییسه می‌گوید، به دست آن‌ها نرسیده، بماند. مهم نفس حرکت بود که از نمایندگان این مجلس بعید بود، چون بالأخره چند سالی است کم و بیش همدیگر را می‌شناسیم و فکر نمی‌کردیم از این کارها هم بلد باشند بکنند!
البته نمایندگان مجلس این روزها گرفتاری‌های دیگری هم دارند و در حالی‌که استعفا می‌کنند، درباره‌ی دوران ریاست سعید مرتضوی البته در سازمان تأمین اجتماعی تحقیق و تفحص می‌کنند. چنین نمایندگانی داشتیم ما و نمی‌دانستیم. بعد از قضیه‌ی کارت به کارت‌های فوتبالی که هنوز سر و تهش پیدا نشده، مسأله‌ی کارت، باز هم خبرساز شده و این‌بار کارت‌های هدیه. ما که نمی‌دانیم کی داده، کی گرفته، و فعلا مشغول خواندن خبرهای تکذیبیه هستیم.
در این بین، رییس کمیسیون اصل 90 گفته: بر اساس آماری که داده شده، پرداختی به نمایندگان 300 و 500 هزار تومان و بعضا یکی دو میلیون تومان بوده که شخص نماینده به این پول نیازی ندارد و حتا نمایندگان مازاد بر این کمک‌ها از حقوق خودشان هم به مردم کمک می‌کنند، بنابراین نباید این را ایراد به نماینده تلقی کرد.
فقط این‌جا برای بعضی‌ها که نمی‌دانند، این سوال پیش می‌آید که مگر حقوق نماینده‌ی مجلس چقدر است؟!
از طرف دیگر، در حالی‌که نمایندگان مجلس هی تحقیق و تفحص و استعفا و تکذیب می‌کنند، علیرضا افتخاری هم به محمدرضا شجریان نامه می‌نویسد و برای نسرین ستوده می‌خواند و به جوان‌ها سفارش می‌کند: اگر شخصیتی سیاسی را در مکانی یا در رهگذاری دیدید، با او روبوسی نکنید تا تجربه‌ی دردناکی برای هر دو طرف ایجاد نشود.
اگر این نقل قول درست باشد، نشان می‌دهد آقای افتخاری همان‌قدر که به فکر خودش هست، به فکر آقای احمدی‌نژاد هم هست. البته ما قول می‌دهیم اگر آقای افتخاری دیگر این موضوع را به روی‌مان نیاورد، ما هم دیگر در این‌باره حرفی نزنیم.
