فراکسیون اکثریت و تاکتیک های نرم مخالفت با دولت
فراکسیون اکثریت و تاکتیک های نرم مخالفت با دولت
*رضا رئیسی
رفتار‌شناسی عملکرد‌ها و تحلیل رویکردهای مجلس نهم کار چندان سهل و آسانی نیست. جوان‌ترین مجلس تاریخ انقلاب که در انتخابات دوره نهم مجلس با بسیاری از بزرگان و پیشکسوتان این عرصه خداحافظی کرد، اکنون به لحاظ تحصیلات آکادمیک راه‌یافتگان خود رسته و رتبه بالایی دارد اما به لحاظ تجربه تقنینی نمایندگان از اینجایگاه برخوردار نیست. شاید به همین دلیل باشد که پیش‌بینی پیرامون رویکردهای مجلس در خصوص بسیاری از موارد چندان آسان نیست. نمونه آنکه عدم رای اعتماد در قضیه وزارت ورزش و جوانان به سه گزینه معرفی شده و حتی رای اعتماد به چهارمین گزینه چندان با روال گمانه‌زنی‌ها همخوان نبود و همگان را به نوعی غافلگیر کرد. حال بدیهی است که در چنین ساختار پارلمانی، نمایندگانی که سابقه و تجربه حضور مستمر در مجلس را داشته و با چم و خم‌های قانونگذاری و روندهای تصمیم گیری در نهاد تقنینی کشور آشنا هستند می‌توانند تاثیر بسزایی در تعیین رویکردهای نهایی و غایی مجلس نهم داشته باشند. به جرات می‌توان گفت یکی از این چهره‌های کلیدی کسی نیست جز محمدرضا باهنر که به همراه علی لاریجانی و کاظم جلالی مثلث راهبری فراکسیون اکثریت مجلس را بر عهده دارد و با کیاست و فراست خاص خود همواره جلوتی آرام و همدلانه با دولت از خود به نمایش می‌گذارد اما با توجه به جریانات عدم رای اعتماد و همچنین مخالفت‌های‌گاه و بیگاه مجلس که طرح زمزمه‌های استیضاح از نمونه‌های آن است، نمی‌توان از نقش این چهره‌ها به راحتی در این خصوص گذر کرد زیرا بدون می‌دان‌داری اکثریت مجلس که در ذیل فراکسیون تحت راهبری این چهره‌ها عمل می‌کند در عمل امکان عدم رای اعتماد یا طرح موضوع استیضاح ممکن و می‌سر نیست. با این مقدمه روز گذشته باهنر در گفتوگوی کوتاهی با فارس با ورود به موضوع عملکردهای رضا فرجی‌دانا این مخالفت را علنی‌تر کرده و کمی از خلوت به جلوت آمد.
وزارت علوم را به اصلاح‌طلبان نمی‌دادم
محمدرضا باهنر که رسم سیاست ورزی را خوب بلد است و همواره سعی می‌کند روی لبه تیغ حرکت کند و گاهی در موافقت روحانی سخن می‌گوید و گاهی به انتقاد نرم از دولت می‌پردازد و بیشتر سعی می‌کند وجه بیرونی و تند مخالفت‌ها را به اعضای جبهه پایداری بسپارد در گفتوگوی خود این ملاحظات را کمتر کرده و به عنوان یک چهره شاخص اصولگرا از انتخاب روحانی گلایه کرده و با صراحت گفته است: اگر انتخاب وزیر در دست من بود قطعا وزارت علوم را به اصلاح طلبان نمی‌دادم. این گفتار در حالی مطرح می‌شود که قرار است رضا فرجی دانا برای ادای توضیحات پیرامون سوال نماینده عضو جبهه پایداری به مجلس برود و زمزمه‌های استیضاح وی نیز که به طور جدی ازسوی یکی از ارکان فراکسیون اکثریت مجلس به گوش می‌رسد، می‌تواند معنای خاصی داشته باشد. البته سخنان وی در این خصوص مقدمه‌ای هم دارد، آنجاکه با انتقاد از رویکردهای وزیر علوم دولت روحانی آن را منطبق با شعارهای اعتدال‌گرایی رئیس جمهور نمی‌داند و می‌گوید انتخاب چهره‌ها از دو طیف اصلاح طلب و اصولگرا در پست‌های مختلف به معنای اعتدال نیست.
اخطار مجلسی به دولت روحانی
باهنر با اشاره به وقایع سال ۷۸ آن را حاصل عملکردهای تندروانه اصلاح طلبان عنوان کرده و در ادامه نیز تاکید دارد که خود جامعه دانشگاهی از این اقدامات پرهیز کرده و آن را برنمی‌تابند. او همچنین خاطرنشان می‌کند: حرکت‌های تند دانشجویی بر نخواهد گشت و مردم این روش‌ها را دیگر برنمی‌تابند؛ اگر قرار باشد اصلاح‌طلبان از نوع رادیکال دوباره دانشگاه را بگیرند، مجلس بسیار جدی می‌ایستد و ما این را نیز به مصلحت دولت یازدهم نمی‌دانیم. حال مشخص نیست این لحن تهدیدگونه متاثر از چه عملکردی است و از منظر طیف فکری همراه آقای باهنر چه چیزهایی مصداق رادیکالیسم است؟ آیا افرادی که سال‌های سال در سمت‌های عالیه در انقلاب حضور داشته و هیچ‌یک از استعلام‌های قانونی پیرامون آنان نکات منفی در پی نداشته چگونه و بر چه اساسی می‌توانند رادیکال در نظر گرفته شوند! البته این گفتار شاید کمی پشت پرده استیضاح میلی‌منفرد و مخالفت‌ها با جعفر توفیقی را هم مشخص کند.
توصیه به فرجی‌دانا
باهنر در ادامه سخنان خود نیز با ترکیبی از اخطار و توصیه نکاتی را خطاب به وزیر علوم مطرح می‌سازد. وی در ابتدا با لحنی نصیحت گونه می‌گوید: برداشت ما از آقای فرجی دانا این نبود و الان نیز توقع ما از او چیز دیگری است، آقای فرجی دانا باید بتواند به رفتارهای خود پاسخ دهد و در عین حال به رئیس‌جمهور و مجلس پاسخگو باشد. وی حق انتخاب وزیر در تعیین معاونانش را محترم شمرده اما در ادامه نیز تصریح می‌کند: اگر ما جایی رفتار وزیر را به مصلحت جمهوری اسلامی ندانیم از امکانات نظارتی مجلس استفاده می‌کنیم. نایب‌رئیس مجلس خطاب به فرجی دانا می‌گوید: توصیه ما این است که آقای فرجی‌دانا اعتدال را رعایت کند و اگر تحت فشار جریاناتی قرار دارد، بیاید و آن‌ها را بگوید چرا که مجلس کمک خواهد کرد تا این جریانات فشار نیاورند. حال اینکه وزیر با گرایش اصلاح‌طلبانه از دو تن از چهره‌هایی که در گذشته نیز همواره با آنان با ترکیب‌های مختلف مدیریتی کار کرده استفاده کند چه اتفاق خاص و ناشی از فشاری است؟! نکته‌ای است که باید آقای باهنر به آن پاسخ بگوید و البته این نکته را نیز مشخص کند که آیا نامه به رئیس‌جمهور و همچنین تهدید به استیضاح تنها ۱۰روز بعد از آغاز به کار، بیشتر با این نکته مطروحه توسط مهندس باهنر تناسب ندارد؟
انتقاد از تغییر روسای دانشگاه‌ها
در حالی که تغییرات در زمان سرپرستی جعفر توفیقی و وزارت فرجی دانا به تعداد انگشتان دو دست نمی‌رسد، مشخص نیست چرا نمایندگان مجلس با چنین حساسیتی نسبت به هر گونه تغییر مقاومت نشان می‌دهند؛ این در حالی ست که در دوران دولت همنظر با اصولگرایان تمامی روسای دانشگاه‌های اصلی و بسیاری از مدیران و معاونان وزارتخانه دچار تغییر بنیادین شدند اما اعتراضی از سوی مجلس اصولگرا رخ نداد. باهنر با اشاره به تغییر شریعتی و زمزمه تغییر فرهاد رهبر رئیس دانشگاه تهران، تصریح می‌کند: من این بحث را با وزرای پیشنهادی علوم مطرح کردم که وقتی یک وزیر تغییر می‌کند، همه معاونین و بدنه نباید تغییر کند؛ توصیه‌ای که گویا در دولت پیشین به فراموشی سپرده شده بود. نایب‌رئیس مجلس در پایان نیز تصریح می‌کند: اگر اصل بر این باشد که هر کس در دولت قبلی رئیس دانشگاه شده باید برود، حرفی مغایر با اعتدال، غیر قابل هضم و مخالف خردگرایی است؛ بخصوص اگر یک فرد معتدلی را برداشته و یک فرد رادیکال را جایگزین او کنند لذا ما این را به ویژه در دانشگاه نمی‌پذیریم. حال البته این سوال باقی است که منظور از رادیکالی و اعتدالی بودن چیست و آیا همفکری با نمایندگان تراز خوبی برای این تشخیص است؟
منبع: آرمان
