نابودی سرخ پوست ها بزرگترین نسل کشی تاریخ بشر
متاسفانه تصویر نادرستی که به دلیل غارت فرهنگی بوجود آمده است حاکی از آن است که سرخپوست ها انسان هایی وحشی هستند که در قله کوه ها و یا در جنگل ها پنهان شده اند و با اسلحه مخصوص خود «تاماهاوک» بدن سفید پوستها را پاره کنند.

سرخپوستها که ساکنان بومی قاره آمریکا، ۱۱۲ میلیون انسان از ۴۰۰ قبیله، ملت و مردم بودند.
در طی یک نسل کشی بی رحمانه و غیر انسانی از بین رفتند. و امروزه در فیلم ها و کارتون های کودکان این طور نشان می دهند که سرخپوست ها افرادی وحشی و غارتگر بودند و به دور آتش می چرخیدند و آوا های ترسناک تولید می کردند.
سرخ پوست ها مردمی بودند که سفیدپوستها زمینها و جان هایشان را از بین بردند تا جنایت وحشتناکی که در حق آنها مرتکب شدند را پنهان کنند؛ جنایتی که قربانی آن ۱۱۲ میلیون انسان از ۴۰۰ قبیله، ملت و مردم بودند. یکی از مفتضحترین نسل کشی تاریخ که با بدترین روشها و وحشیانهترین سبکها در ۱۵۰ سال انجام شد، اما براساس آمار دروغین در سال ۱۹۰۰ میلادی تعداد قربانیان حدود چهارصد هزار برآورد شد.
دنیای شکل گرفته بر روی اجساد سرخپوست ها
تمدن و فرهنگی که دنیای جدید در آمریکای مدرن رقم زده است و شهرهای بزرگ و پر زرق و برق که میبینید روی اجساد و جمجمههای سرخپوستان و زمینهای به غارت رفته آنها بنا شده است. سفیدپوستان، سرخپوستها را نابود و برای از بین بردن سرخپوستها از روشهای هولناکی استفاده کردند. متأسفانه امروز این نسل کشی ترسناک را یک خسارت جزئی حاشیهای برای انتشار تمدن توصیف میکنند.
آغاز نسل کشی توسط سفید پوست ها
پس از کشف قارع امریکا توسط کریستف کلمب، مکتشف و جهانگرد ایتالیایی ، او گمان میکرد به ساحل غربی سرزمین هند رسیده است، به همین دلیل نام ساکنان آنجا را «هندیهای سرخ» گذاشت. سرخپوستها هزاران سال قبل از کشف کریستف کلمب، از تنگه «برینگ» شمال شرق سیبری که شمال غرب آمریکای شمالی را به شمال شرق آسیا وصل میکند به آنجا رسیده بودند. زندگی سادهای را با شکار و کشاورزی روی زمینها و فرهنگ ویژه و منحصر به فردی داشتند و اساس تعاملات خود را بر پایه عهدها و سندهای شفاهی قرار داده بودند. آنها صداقت و راستگویی را بزرگ میشمردند و آن را در وجود خود نهادینه کرده بودند، رعایت اخلاق را تمجید میکردند، زن در زندگی شان از جایگاه والایی برخوردار بود و کسی که زنان را آزار میداد، از نظر آنها از چهارپایان شمرده میشد. آنها مردمی صلح طلب بودند و میراثشان سرشار از معانی انسانی، مدارا با انسان و حیوان بود.
«برتولومیو دی لاس کاساس»کشیش اسپانیایی متولد ۱۴۸۴ میلادی، یکی از ساکنان بومی آمریکا، سرخپوستها را در نامهای که به پادشاه فیلیپ دوم فرستاد چنین توصیف کرد: آنها مردمی ساده و تا اندازه زیادی خوش قلب اند، صبور، متواضع و مطیع، از شرارت، بدی، حیله، نیرنگ و فریب دورند، به سنّتهای خود بسیار پایبندند، مطیع اسپانیایی هایند، جنگ و مبارزه نمیکنند و کینهای به دل ندارند، آنها احساسات انتقام جویانه ندارند، فقیرند با این حال طمع، حرص و چپاول در وجود آنان نیست.
سفید پوست های اروپایی با دیدن سرزمین آنها و طمع رسیدن به دارایی ناچیز سرخپوست ها هر زن و مرد و کودکی را که میدیدند با سلاح هایشان میکشتند، محصولات زراعی را آتش میزدند و آبها را سمّی میکردند تا باعث رواج گرسنگی در میان آنان شوند. وقتی قبایل سرخپوستی به تنگ آمدند با سفیدپوستها معاهدات صلح بستند، اما تمام این تلاشها برای منع سفیدپوستهای استعمارگر بی حاصل و نا امیدانه بود. آمریکاییها بر زمینها تسلّط مییافتند، زنان و دختران را میدزدیدند و آنان را تا پای جان به کار در زمینها و معدن میگماردند.
سیب زمینی ها و لحاف های آلوده ابزار قتل عام سرخپوست ها
در معاهده ای که بین سرخ و سفید انجام گرفت شرط معاهده این چنین بود که سرخپوست ها باید مهاجرت کنند و سفید پوستها از معاهدات صلح با سرخپوستها شدیداً استقبال میکردند، و در ازای ترک آنها از محل سیب زمینی و لحاف در اختیارشان می گذاشتند.
که متاسفانه این سیب زمینیها و روکشها در درمانگاههای اروپایی به میکروب انواع بیماریها از جمله وبا، طاعون، دیفتیری، حصبه، سل و کولیرا آغشته شده بودند تا سرخپوستها را بدون اندک زحمتی از بین ببرند، یک جنگ بیولوژیکی تمام عیار. فرمانده انگلیسی «جفری امهرست» در گفتوگو با «هنری بواکیه» خواست تا پتوهای آلوده به آبله را برای سرخپوستها بفرستد، او هم در پاسخ گفت: تلاش میکنم تا روکشهای آلوده را به آنها هدیه بدهم، خودم هم احتیاط میکنم تا مبتلا نشوم.
این گونه بود که شیطان به اروپاییها دیکته کرد تا کوتاهترین روش و خبیثاتهترین راه را برای از بین بردن سرخپوستها در پیش بگیرند. ترور بیولوژیک سازمان یافته ۸۰ درصد سرخپوستها را در چند دهه از بین برد. پس از آن سفید پوست ها برای هرکس که سرخپوستی را بکشد و سر او را بیاورد جوایزی در نظر گرفته بود، سر مرد ۱۰۰ پوند، سر زن ۵۰ پوند و طولی نکشید که شکارچیان سر در سراسر قاره منتشر شدند و سر انسانهای زیادی را از تن جدا و آنها را روی ارّابههای چوبی تلنبار کردند، و پوست سر آنها را میکندند. بسیاری از استعمارگران افتخارشان این بود که لباسها و کفش هایشان از پوست سرخپوستها تهیه شده است.
جایزه برای سر سرخپوست
یک خونریز انگلیسی به نام «لوئیس وتزل» میگفت: غنیمت او از پوست سر سرخ پوست در هر روز ۴۰ عدد است. با این حساب تعداد قربانیان آنها هر ماه ۱۲۰۰ نفر بوده است. لوئیس وتزل سالهای خونباری را به همین شغل ادامه داد، جالب اینکه او یکی از قهرمانان ملی تاریخ آمریکا به شمار میرود. جشنهای کشتن و کندن پوست سرخپوستها هر روز بیشتر و بیشتر میشد و جشنها وقتی با شکوهتر بود که قربانی رئیس قبیله بود. جنایتکار دیگری به نام «جرج راجرز کلارک» جشن کندن پوست ۱۱۶ سرخپوست را برگزار کرد و از سلاخها خواست کارشان را با آرامش انجام دهند تا همگی از آن لذت ببرند. جرج نیز سمبل ملی و قهرمان تاریخی آمریکاییها به شمار میرود. «آندرو جکسون» هم که عکسش روی اسکناس ۲۰ دلاری جاخوش کرده هم از طرفداران سلاخی اجساد بود. او در جشن پوست کنی رئیس معروف سرخپوستها به نام «مسکوجی» حضور داشت. از جمله روشهای نابود کردن سرخپوستها اجبار آنها به مهاجرت از سواحل رود میسی سی پی به مناطق آلوده به بیماری و غیر قابل سکونت بود. صدها هزار سرخپوست با چشمانی اشکبار خانهها و مزارعشان را ترک کردند. بسیاری بر اثر بیماری، سرما و گرسنگی از دنیا رفتند، آنها این مهاجرت را «ردّ اشک» نامیدند.
آیا سرخپوستها هنوز هم هستند؟
شمار اندکی از سرخپوست ها در ایالات متحده در مناطق محافظت شده و کمپهای ویژهای که سفید پوست ها برایشان مشخص کرده اند زندگی میکنند و هیچگونه خدمات آموزشی و پزشکی ندارند، فقر، اعتیاد و خودکشی به دلیل سختی دست یافتن به شغل و رنج از نژادپرستی در میان آنان رو به افزایش است.
آنها به دلیل عدم آگاهی به مفاد تفاهم نامه های خود به سفید پوست ها زندگی خود را از دست دادند اما آنها چگونه به جای سرزمینهای خود کمپ نشین شدندسرخپوست ها پر غاز تمام تفاهم نامهها را امضا کردند، و نمیدانستند که با آن پر غاز تمام زندگی و سرزمین خود را به سفیدپوستان استعمارگر واگذار میکنند و در مکانهای محدودی که برایشان مشخص کرده اند باید زندگی کنند .




لعنت به آدمیزاد