از ایمنی جمعی تا ابتلای 35 میلیون ایرانی دیگر به کرونا!
وقتی رئیس جمهور از ایمنی جمعی سخن میگوید باید مشخص کند منظورش چیست؟ آیا ایمنی جمعی با واکسن را مدنظر دارد یا ایمنی جمعی با ابتلای گسترده مردم را که خلاف نظر مقامات وزارت بهداشت است؟ آیا با توجه به شرایط کشور و کمبود منابع اقتصادی ایران ناگزیر از انتخاب رویکرد ایمنی جمعی شده؟

سلام نو – سرویس اجتماعی: حسن روحانی روز دوشنبه در جلسه ستاد ملی کرونا با اشاره به اینکه بر اساس تخمین وزارت بهداشت حدود 25 میلیون ایرانی به کرونا مبتلا شدهاند گفت: بارها تاکید شده است شرایط ما داروی قطعی برای این بیماری هنوز وجود ندارد، واکسن وجود ندارد و هنوز به ایمنی جمعی در برابر این بیماری نرسیدهایم.
وی در بخشی از سخنان خود به یک واقعیت تلخ دیگر اشاره کرد که دورنمای ناخوشایند کرونا را نشان میدهد. آنچنان که روحانی گفته بر اساس گزارش وزارت بهداشت باید این احتمال را بدهیم که ۳۰ تا ۳۵ میلیون نفر دیگر در معرض ابتلا به این ویروس خواهند بود، عددی که شاید نصف آن مبتلایان خاموش و بیعلامت باشند.
حرفهای رئیس جمهور در حوزه ایمنی جمعی به شدت عجیب و تعجب برانگیز است و به نظر میرسد یا رئیس جمهور مشاوران اشتباهی دارد یا از ترکیب واژههای اشتباهی برای بیان منظور خود استفاده کرده!
ایمنی جمعی یا گلهای نوعی محافظت غیرمستقیم از بیماریهای عفونی است که زمانی اتفاق میافتد که درصد زیادی از جمعیت در اثر عفونت، از طریق عفونتهای قبلی یا واکسیناسیون مصون شوند. درباره کرونا این راهکار در کشوری مثل انگلیس مدنظر قرار گرفت اما به سرعت و با فشار پزشکان مورد تجدید نظر قرار گرفت.
اما چرا رویکرد ایمنی جمعی زیر سوال رفته؟ یافتهها که در ژورنال پزشکی لنست منتشر شده است، نشان میدهند که ۹۵ درصد از جمعیت اسپانیا در برابر ویروس کرونا آسیبپذیر باقی ماندهاند. این بررسی در اسپانیا بر روی بیش از ۶۱۰۰۰ نفر صورت گرفته و از نظر بزرگی دایره تحقیق بسیار قابل توجه است.
تحقیقهای مشابهی در چین و آمریکا هم صورت گرفته که یافتههای تحقیق اسپانیا را تایید میکند و تاکید میکند که حتی در مناطقی با چرخش بالای ویرویس هم باز هم ایمنی جمعی رخ نداده.
فروردین امسال بود که دکتر فتوحی، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس موسسه ملی تحقیقات سلامت در نامه ای به وزیر بهداشت از استراتژی ایمنی جمعی به شدت انتقاد کرد: ایمنی جمعی با ابتلای ۷۰-۶۰ درصد مردم، یعنی ۸ میلیون بیمار، ۱/۵ میلیون بستری و ۴۵۰ هزار مرگ.
وی در آن زمان هشدار داد که این تعداد بیمار حتی در عرض دو سال نیز نظام سلامت را فلج خواهد کرد و گفت: استراتژی فعلی منجر به سیل بیماران خواهد شد و در صورت تعلل بیشتر، کنترل اپیدمی غیر ممکن خواهد شد.
پیش از این ایرج حریرچی، معاون وزیر بهداشت با رد تئوری ایمنی جمعی گفته بود: نه ما و نه هیچ کشوری در دنیا از موضوع کنترل کرونا ویروس به واسطه ایمنی جمعی مطمئن نیست، برخی از کشورها حتی کشور پیشرفتهای مانند سوئد به سمت ایمنی جمعی حرکت کردند که منجر به شکست و عذرخواهی رسمی شد بنابراین حرکت به سمت ایمنی جمعیتی یا رمهای به تنهایی حرکتی اشتباه است که قطعاً در سلسله اقدامات جمهوری اسلامی ایران نیست.
در این شرایط وقتی رئیس جمهور از ایمنی جمعی سخن میگوید باید مشخص کند منظورش چیست؟ آیا ایمنی جمعی با واکسن را مدنظر دارد یا ایمنی جمعی با ابتلای گسترده مردم را که خلاف نظر مقامات وزارت بهداشت است؟ آیا با توجه به شرایط کشور و کمبود منابع اقتصادی ایران ناگزیر از انتخاب رویکرد ایمنی جمعی شده؟
سخنان رئیس جمهور به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور و نفر اول ستاد ملی کرونا نباید این چنین سوال برانگیز، نگران کننده، مبهم و نامشخص باشد، به ویژه وقتی این سخنان به طور زنده از صدا و سیما پخش میشود و هر حرف رئیس جمهور تاثیر چندین برابر همیشه بر عموم مردم دارد.


