بهرام پنجم یا همان بهرام گور، شاه ساسانی و رویدادهای روزگار او

محمدامین حیات مقدم تحلیلگر سیاسی تاریخی نوشت: بهرام پنجم، که در تاریخ ایران با نام بهرام گور شناخته می‌شود، پادشاه ساسانی بود و نفوذ ایران در ماوراءالنهر در روزگار او به‌قدری گسترده بود که سکه‌هایی با نام او در بخارا نیز پیدا شده است.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که حضور سیاسی ایران تا آن نواحی هم رسیده بود.‌در زمان او، مجمعی از اسقف‌های مسیحی در ایران تشکیل شد و در پی آن، استقلال مسیحیان ایران از کلیسای بیزانس اعلام شد.

این رویداد از نظر تاریخی اهمیت زیادی دارد، چون نشان می‌دهد جامعهٔ مسیحی ایران در آن دوره هویت مذهبی مستقلی پیدا کرده بود.

‌بهرام گور در ادبیات فارسی نیز شخصیتی بسیار مشهور است. داستان‌های زیادی دربارهٔ شکار، دلاوری، ماجراجویی و علاقهٔ او به شکارگاه‌ها در منابع ادبی و روایی آمده است.

همین روایت‌ها باعث شده‌اند نام او در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.‌دربارهٔ سرنوشت و مرگ بهرام پنجم هم روایت‌های گوناگونی نقل شده است.

برخی از این روایت‌ها پایان زندگی او را به شکلی افسانه‌ای و در پی شکار یا در دل بیابان‌ها توصیف می‌کنند. به همین دلیل، مرگ او نیز مانند بسیاری از بخش‌های زندگی‌اش، میان تاریخ و افسانه قرار گرفته است.

‌پس از مرگ بهرام پنجم، فرزندش یزدگرد دوم به سلطنت رسید. با این رویداد، ادامهٔ فرمانروایی ساسانیان به نسل بعدی منتقل شد و دوره‌ای تازه در تاریخ این دودمان آغاز گردید.